]]> http://todayiniran.com/?feed=rss2&p=10447 0 http://todayiniran.com/?p=10423 http://todayiniran.com/?p=10423#comments Thu, 11 Feb 2010 11:28:07 +0000 admin http://todayiniran.com/?p=10423 مهدی کروبی در راه فلکه صادقیه تهران و پیوستن به راه‌پیمایی ۲۲ بهمن مورد حمله نیروهای لباس‌شخصی و یگان ویژه نیروی انتظامی قرار گرفت. همچنین خبر رسیده است که لباس‌شخصی‌ها به اتومبیل محمد خاتمی در خیابان زنجان حمله کرده‌اند. امروز مهدی کروبی همان طور که از پیش وعده داده بود در راه‌پیمایی ۲۲ بهمن شرکت کرد، اما دقایقی پس از حضور در  خیابان اشرفی اصفهانی، واقع در شمال میدان صادقیه،  وی و همراهانش مورد حمله نیروهای لباس شخصی و یگان ویژه قرار گرفتند. در حالی که خبر رسیده است محمد خاتمی در خیابان زنجان مورد حمله لباس‌شخصی‌ها قرار گرفته است، برادر او، محمدرضا خاتمی، نیز به همراه همسرش، زهرا اشراقی، پس از بازداشتی کوتاه‌مدت آزاد شدند. زهرا اشراقی نوه آیت‌الله خمینی است. گفته شده بود که بازداشت آنها برای «حفظ امنیت خودشان» بوده است.   بیشتر بخوانید: هشدار مقام‌های امنيتی به مخالفان؛ محدودیت برای خبرنگاران خارجی مهدی کروبی از فلکه دوم صادقیه به راهپیمایان ۲۲ بهمن می‌پیوندد حسین کروبی، پسر مهدی کروبی، در این باره به رادیوفردا گفت: «آقای کروبی ساعت ۱۰ به خیابان اشرفی اصفهانی رسید و به سوی فلکه صادقیه حرکت کردند.» به گفته حسین کروبی، آقای کروبی و همراهانش و همین طور مردم در سکوت راه‌پیمایی می‌کردند که مورد حمله لباس‌شخصی‌ها و یگان ویژه قرار گرفتند. حسین کروبی به رادیوفردا گفت که نیروهای حکومتی در حمله به مهدی کروبی و همراهانش از گاز اشک‌آور، باتوم و گلوله‌های رنگی استفاده کرده‌اند. به گفته آقای کروبی، به مهدی کروبی آسیبی نرسیده و به منزل خود بازگشته است. حسین کروبی همچنین اعلام کرد، برادرش علی که همراه آقای کروبی بوده بازداشت شده است.

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

صبح امروز در محله قیطریه در مجاورت منزل دکتر مسعود علی محمدی بمب نسبتا قوی ای منفجر شده که منجر به فوت ایشان و زخمی شدن دست کم چهار نفر شده است ، پیرامون این حادثه تروریستی حرفهای زیادی می باشد اما به زعم من تنها برنده این حادثه حکومت ایران می باشد و دست داشتن عوامل خارجی چون مجاهدین خلق یا گروه انجمن پادشاهی ویا کشورهای آمریکا و اسرائیل و انگلیس بیشتر به طنز شبیه می باشد .

دکتر علی محمدی طبق شواهد بی شمار من جمله این بیانیه (+) که به امضای ایشان نیز رسیده است (+) از هواداران مهندس موسوی و جنبش سبز بوده است ، پس اگر قرائت حکومتی ها را هم قبول کنیم که “سران فتنه” از عوامل پیاده نظام خارجی ها هستند اصولا هیچ فرماندهی سرباز خود را ترور نمی کند !

اما اگر دقیقتر نگاه کنیم علی محمدی من جمله افرادی بوده است که دارای اطلاعات ذی قیمتی در مورد دستیابی ایران به تکنولوژی هسته ای بوده است ، گول تکذیبیه سازمان انرژی هسته ای را نخورید (+) چراکه بسیار ماهرانه این تکذیبیه فقط اعلام می کند که وی در استخدام این سازمان نبوده است و اعلام نمی کند که آیا دارای اطلاعات و دانشی در این مورد بوده است یا خیر ؟

پس طبیعی است که نظام دیگر نخواهد به لیست فراریان دانشمندان و مطلعان هسته ای خود نام دیگری بیافزاید ، علیرضا عسگری تاسیسات پارچین و لویزان را برملا نمود و شهرام امیری نیروگاه قم را و اینجاست که هر کسی اطلاعات زیادی داشته باشد و احیانا از منتقدین و یا مخالفین هم باشد باید به روش همیشگی این حکومت “حذف” بشود .

در این میان هم چه بسا از بهترین مزدوران گوش بفرمان خود همچون بسیار موارد دیگر من جمله ترور میکونوس از نیروهای حزب الله لبنان استفاده نماید .

عکس بالا که اتفاقا توسط خبرگزاری فارس هم منتشر شده است در آن به خوبی نشان می دهد که ابوناصر – فردی که از اعضای حزب الله لبنان می باشد و در بسیاری از عملیاتهای سرکوب اخیر حضور داشته است – در محل حادثه مشغول گشت و گذار برای خود می باشد که البته این حضور معنا دار قابل تامل می باشد

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

انفجاردر ساعت هفت و پنج دقیقه صبح در خیابان شریعتی حوالی قیطریه خیابان سهیل کوچه مهر سوم غربی روی داده است ،(+) بلافاصله پس از انفجار ماموران امنیتی و انتظامی به محل اعزام می شوند و ضمن مسدود کردن همه راههای منتهی به محل انفجار اجازه ورود و خروج به محل را حتی برای اعزام آمبولانس هم نمی دهند و از ساعت هفت و پنج دقیقه(زمان انفجار) تا ساعت هفت و نیم محل در اختیار نیروهای امنیتی بوده است .

نهایتا در ساعت هفت و سی و سه دقیقه اجازه امداد رسانی داده می شود : (+) “مرکز مديريت حوادث و فوريت‌های پزشکی (اورژانس) درباره جزييات اين حادثه به ايسنا خبرداد که انفجار صبح امروز(سه‌شنبه) در قيطريه که موجب شهادت دکتر مسعود علی محمدی عضو هيات علمی دانشگاه تهران شد، مجروحی در پی نداشت و در ساعت ۷:۳۳ صبح امروز به اورژانس گزارش شد که دو دستگاه آمبولانس به محل مورد نظر در خيابان «سهيل» واقع در خيابان «شريعتی» اعزام شدند.”

اولین نکته که عجیب است بمب مذکور اعلام می شود که در موتوری در مجاورت این خانه جاسازی شده است اما در فیلمی که از لاشه موتور مشاهده می شود موتور که از نوع تریل ( از نوع همان موتورهای پلیس و نیروی انتظامی ) می باشد در کنار خودروی پرایدی که ظاهرا در حال عبور بوده است دیده می شود آنهم در جایی که احتمالا موتور آنجا پارک نبوده چون معمولا در وسط خیابان کسی موتور را پارک نمی کند ! اگر بگوئیم موتور به آنجا پس از انفجار پرتاب شده با توجه به شدت بمب باید دست کم چند متر انطرفتر پرتاب می شده است نه بین دو تا سه متر ، پس موتور کجا پارک شده بوده ؟ مقابل در ؟ که مطمئنا اگر مقابل در بوده است که ایشان نمی توانستند خودروی خود را خارج کنند ،اگر هم به درختی ، میله ای چیزی قفل شده بوده ؟ که چیزی در عکسها مشاهده نمی شود و مطمئنا هم در وسط خیابان موتور پارک نشده بوده و اینکه از کجا از همان لحظات اولیه فهمیدند که بمب اصلا در موتور جاسازی شده است نه در خود خوروی پژوی ایشان و نه در خودروی پراید؟ و از کجا در همان لحظات اولیه به این نکته پی برده که بمب ریموت دار بوده است ؟ اگر اینطور است چرا در همان بار اول که ایشان به ماشینشان مراجعه می کنند بمب منفجر نشده چرا که بنا به گفته سرپرست امنيتی استانداری تهران صفرعلی براتلو در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا :” اين فرد موقع خارج شدن از خانه ماشينش را روی پل پارک می‌کند، از ماشين پياده می‌شود، وقتی بار دوم می‌خواسته سوار ماشين شود، بر اثر انفجار موتوری که در آن‌جا بوده، هم خودش و هم ماشينش دچار آسيب می‌شوند.”

از همه این نکات که بگذریم با نگاهی به عکسهای زیر کاملا مشخص می شود که محل انفجار نه تنها محل سکونت دکتر علی محمدی نبوده است بلکه اصلا آنجا یک خانه مسکونی به نظر نمی رسد !

در عکسهای منتشر شده از محل انفجار شما هیچ کدام از بستگان ایشان را نمی بینید و اصولا زن و یا بچه ای در محل انفجار از ایشان و یا همسایگان طبقه بالا و یا پائین نمی بینید آنچه که وجود دارد مردان ماموری هستند که در همه طبقات و بالکن ها و … ایستاده اند !
خانه و یا بهتر است بگوئیم محل انفجار بشدت محافظت شده بوده است در پشت پنجره ها و شیشه های محل فوق یا آجر چینی شده است و یا با حفاظ و توری محافظت شده است و اصلا این چه محل سکونتی است که هنوز گاز آن وصل نشده است ؟

چرا شکل و شمایل این محل از جمله حفاظت ها ، دیوار سیمانی آن و ایرانیتهای دورتادور خانه همه دال بر این است که به نوعی بیشتر به خانه امن و یا محل اداری و یک مرکز تحقیقاتی امنیتی و یا حالا هسته ای شبیه است تا خانه مسکونی ؟ در یک عکس دیگر که از یکی از اتاقهای محل انفجار انداخته شده است شما اصلا هیچ وسیله ای که دال بر مسکونی بودن باشد نمی بینید ، دیگر وسایلهای این خانه که پودر نشده است ؟

اینجاست که باید کمی به آن تاخیر نیم ساعته مشکوک شویم که نکند برای از بین بردن آثار جرم بوده است ؟ نکند برای نقل و انتقال سریع مواردی که در خانه مذکور بوده است باشد و ظاهر سازی آن مکان به محل مسکونی بوده باشد ، اصلا خانواده این مرحوم کجا هستند ؟ آیا کسی تا بحال آنها را در محل انفجار دیده است و … دهها سئوال دیگر ! که جواب می خواهد

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

Go to Source

Go to Source

Go to Source

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

در سایت جنبش راه سبز ( جرس) مقاله ای منتشر شد که می توانید اینجا بخوانید (+) ، این مقاله که بقلم فردی بنام امید سبزینه منتشر شده است ، نه تنها با هیچ کدام از مقالات این سایت نزدیکی ندارد بلکه در خود آن نیز نقض غرضی آشکار شده است .< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

ادبیات یادداشت قبل از آنکه برای اصحاب جرس باشد بیشتر به اهالی کیهان و فارس و رجا نیوز می ماند که در یک یادداشت پنج پاراگرافی دهها اتهام ریز و درشت را نثار صدها کاربر بالاترین نموده است .

این شیوه در نوشتار نه تنها در خور سایتی که مبشر جنبش سبز است نیست بلکه باید از خطوط قرمز آنها باشد ، اتهام زنی و فرافکنی شیوه مستبدان است نه سبزهایی که اعتقاد دارند ” ادب مرد به زدولت اوست ” .

نویسنده این یادداشت معتقد است که عمده مشترکین و کاربران بالاترین “ خارج نشین اند که خودشان جرات به خیابان آمدن را ندارند و فقط با لینکهای تحریک آمیز جنبش مردم را می خواهند به خشونت بکشند ” ….

کسی که در خانه شیشه ای نشسته است حق ندارد به سوی دیگران سنگ پرتاب کند ! و سئوال اینجاست که مگر عمده گردانندگان جرس کجا هستند ؟ عمده نویسندگان جرس در کجا زندگی می کنند ؟ جز این است که امروز همه ما آوارگان و تبعیدیانی هستیم که محصول این دیکتاتوری بزرگ هستیم ؟ آیا این صحیح است که در این مقطع زمانی خاص به این مباحث تفرقه افکنانه دامن زده شود ؟

در این یادداشت بواقع سخیف باز ما شاهد رد پای ادبیات کیهانی هستیم که به مثله کردن مبارزان و جنبش سبز پرداخته و برچسب مجاهد و سلطنت طلب و تجزیه خواه و عافیت نشین را نثار آنها می کند .

” امید سبزینه ” پس از ایراد اتهامات ریز و درشت در آخر به شیوه ای کاملا کودکانه و کاسبکارانه به تبلیغ جرس می پردازد و اینکه “ به جای این سایت (بالاترین) از سایر سایتهای اطلاع رسانی دیگر مانند راه سبز (جرس) که اخبار موثق می دهند و دنباله رو افراد نژادپرست و افراطی نیستند میتوان استفاده کرد. در این سایت اندیشمندان زیادی مقاله می نویسند که در رشد فکری جامعه می تواند موثر باشد.”

هرچه که می خوانم می بینم این یادداشت ، ادبیات دوستانمان در جرس نیست و امیدوارم که جرس نیز مثل قلم و کلمه و … هک شده باشد یا این نویسنده نفوذی ای بیش نباشد .

امروز همه ما درگیر نبرد با یک دیکتاتوریی هستیم که هزار رنگ و هزار شکل دارد پس باید بیش از پیش آگاه باشیم و با دامن زدن به مباحثی چون داخلی ها و خارج نشین ها شکاف عظیمی ای در این جنبش وارد نکنیم .

درست است که ما امروز متاسفانه و شوربختانه خارج نشین هستیم اما بخش اعظم ما “خارج نشینان ” نه از عافیت و خوشگذرانی خارج نشین شده ایم که هر کداممان سهممان از همه وطن کوله پشتی ای شد که شبانه بستیم و از میهن گریختیم .

ما امروز در کنار دیگر هموطنانمان در ایران نیستیم تا فریاد بزنیم و باتوم بخوریم و با گاز اشک آور گریان شویم و کهریزک را تجربه کنیم ، اما بسیاری از ما خارج نشینان امروزی نیزکم در اوین و دهها زندان بی نام و نشان دیگر نه یک بار که دهها بار این طعم تلخ را تجربه کرده ایم .

ما خارج نشینیم اما عافیت طلب نیستیم ، ما نیز هفت ماه در گرمای تابستان و سرمای زمستان با این جنبش در خیابانها و راهپیمایی ها و تحصن ها و …زندگی کرده ایم و لحظه ای از رسالت بزرگی که این روزها بردوشمان است و آن رساندن فریاد هموطنانمان در داخل کشور به گوش جهانیان است غافل نبودیم !

نه این یادداشت کار جرس نبوده است …

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

درعرصه سیاست ایران و مخصوصا در بعد از انقلاب سال پنجاه و هفت همواره شاهد تولد واژه های جدیدی بودیم واژگانی همچون “آقازاده” و معلو م الحال و… دربعد از قتلهای زنجیره ای بود که بدنبال آن اطلاعیه تاریخی وزارت اطلاعات واژه جدیدی به فرهنگ سیاسی ایران اضافه شد و آن واژه “افراد خودسر ” بوده و پس از حادثه تجاوز به کوی دانشگاه تهران نیز واژه دیگری بر سر زبانها افتاد که خیلی زود رایج گردید و آن “لباس شخصی ها” بود.< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

صرف نظر از بررسی علت کشف و ایجاد این ادبیات امروز میخواهم بپرسم اصلا در طول و عرض این جمهوری اسلامی آیا اصلا جراتش را داشته که حرکتی خودسرانه انجام بدهد ؟ و اصلا این لباس شخصی ها که هستند؟

در روزهای آخر عمر مجلس ششم یادم هست که جمعی از نمایندگان مجلس بغض فرو خفته شان را که از مدتهاقبل در سینه شان حبس مانده بود به نا گاه ترکاندند و هر آنچه را که مدتها در بین مردم و خود زمزمه می کردند رادر نامه ای سرگشاده به رهبر حکومت ایران فریاد زدند .

135 نماینده شجاع بی هیچ ترس و واهمه سید علی خامنه ای را هشدار دادند تا کمی به رفتار و کردار خود و اطرافیانش بنگرد و تا زمان خوردن جام زهر نشده و فرصتها از دست نرفته نظام را بیش از این به ورطه هلاکت نیفکند . البته رهبر همچنان مثل گذشته از کنار این نامه نیز به سادگی گذشتند و آن را با سکوت جواب دادند اما به یکباره باز موتور خشونت گروههای فشار و یا همان لباس شخصی ها و یا همان انصار حزب الله و بهتر بگویم پادوهای بازار و موتلفه به حرکت افتادتا آنجا که یکی از فعالان و رهبران حزب الله “سردار سرتیپ پاسدار حاج حسین سازور ” که بطور کاملا اتفاقی هم نظامی و عضو ارشد سپاه پاسداران و باز هم بطور اتفاقی از مسئولان امنیتی دفتر رهبری می باشند وهم کار سیاسی می کنند و مداحی هم می کنند و باز در میان مداحی هایشان در هیات عزاداری ای که در مسجد الشهدا تهران برگزار شده بوده نیز اعلام می نماید که همین الان هزارو سیصدو پنجاه نفر (یعنی ده برابر تعداد امضا کنندگان آن نامه) بچه بسیجی آماده هستند که خرخره شماها راکه به رهبر توهین کرده اید را پاره کنند .برخوردها البته به همانها خاتمه نیافت تا آنجا که هنگامیکه علی مزروعی نماینده وقت اصفهان و از امضا کنندگان آن نامه سرگشاده قصد آن داشت تا در مشهد سخنرانی نماید و نیروی مقاومت بسیج ناحیه مشهد علنا اطلاعیه داد که مانع برگزاری مراسم سخنرانی وی خواهد شد ضمن آنکه حمید استاد پس از یکدوره اختلافات داخلی با اتحادیه دانشجویان حزب الله (گروه الله کرم) و انصار حزب الله ( گروه محتشم و مایل به کارگزاران)بار دیگر به عنوان لیدر حزب الله مشهد به صحنه آمده و اعلام کرد تا مزروعی و دیگران امضا خود را پس نگرفته اند وضع همینطور است و ما بر خود فرض می دانیم که مانع سخنرانی ایشان شویم .

جالب بود بسیج علنا بیانیه می داد و نمایندگان را تهدید میکرد و بعد هم به زیر کتک می گرفت آنها را ، افراد شناخته شده و مامور و مسئولی چون سازور و الله کرم و … رسما تهدید میکردند و فردایش یکهو می دیدی دفتر فلان نماینده آتش گرفت و … و دست آخر نهادهای قضایی و امنیتی هم می گفتند تحقیقات ادامه دارد و اینها کار عوامل ناشناخته و خودسر است !

همه آن اعمال گرچه توسط افرادی کاملا شناخته شده انجام می شد و می شود اما هیچ مرجعی و تشکیلاتی هیچگاه مسئولیت آنرا بر عهده نمی گیرد چراکه به زعم آقایان اینها عوامل “خودسری” هستند که هیچ وابستگی ای به نهاد و ارگانی رسمی نداشته و “لباس شخصی ” می باشند در حالیکه کاملا واضح و مبرهن است که این اعمالی که به یکباره در سراسر کشور و بصورت منسجم و یک شکل آغاز و انجام شده است از یک ستاد خط گرفته و فرمان حمله از یک جا صادر شده است.

این بر خوردهای منسجم و یکپارچه دقیقا برای من یاد آور برخوردهایی بود که به یکباره در کوهها و سطح شهرها با جوانان از سوی همین افراد آغاز شد. برخوردی که علنا خامنه ای به نیروهای حزب الله و بسیج دستورش را داده بود و متن نامه اش را هم پیشتر در همین مجال هم برایتان آورده بودم .

همان زمان هم دهها درگیری منجر به خشونت و یک فقره هم منجر به فوت یک جوان در کوههای دربند شده بود که باز قوه قضائیه اعلام کرد بله درگیری شخصی بوده است و اینها عوامل ناشناخته ای هستند ! و از سوی دیگر هم همواره جریان محافظه کار از آنها به عنوان تبلور غیرت دینی و یا حضور فعالانه دفاع از ارزشها توسط مردم از آنها یاد می کردند بر خوردهایی که به ضرب و شتم و پاره کردن لباس ها و حمله به خانه ها و مجالس خانوادگی و…ختم شد وبه جرات می گویم باب بسیاری از تخلفات درون جریانهای مدعی حزب الله از آنروزها آغاز شد .ازجمله سرقتهای مسلحانه و تعرض به نوامیس ملت . باجگیری و..اثباتا در بعد از این تحرکات آغاز شد چرا که این افراد دیدند هیچ محکمه و نهاد و کسی جرات برخورد و سئوال از ایشان را ندارد و یکه تاز جامعه هستند این بر خورد ها در سالهای 74 – 79 به اوج و شدت خود رسید ودر همان زمان هیچ نهاد و ارگان و مرجعی هم مسئولیت آنرا نپذیرفت و اعلام می شد که اینها همان افراد مجهول الهویه و خودسر هستند . اما حقیقت چیز دیگری بود و نه تنها این افراد مشخص و قابل شناسایی بودند بلکه فرمان هم از یک جا صادر شده بود . فرمان از ساختمانی در خیابان فلسطین صادر شده بود از بیت رهبری.

این روزها نیز داستان به همان شکلش در حال اجراست و دیگر کیست که باور داشته باشد که این موج گسترده برخورد با ملت خودسرانه است ؟

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

روز یکشنبه 11 بهمن ماه هزار و سیصد و هشتاد و هشت تعدادی از اعضای کمیته ضد سرکوب شهروندان ایرانی در پاریس جشن دولتی سفارت ایران در نوفل لوشاتو را به ماسبت ورود آیت الله خمینی به ایران سبز کردند .< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

در این مراسم که کارکنان و مهمانان سفارت ایران که از نمایندگان عالیرتبه دولت جمهوری اسلامی در فرانسه می باشند شعارهای سبز ایرانیان را تاب نیاورده و اقدام به فحاشی، پرتاب سنگ و تهدیدهای فیزیکی و گفتاری نمودند خوشبختانه حضور موثر پلیس فرنسه مانع از آن شد تا مامورین دولت کودتا، که از سفیر ایران مهدی میر ابوطالبی گرفته تا محسن هدایتی رایزن نظامی ایران در سفارت و اعضای کنسولگری و … در میان آنها بودند موفق شوند صدمه ای به سبزها وارد کنند اینها همه در حالی بود که همان گونه که در عکسها مشاهده می نمائید هموطنان سبزمان کاملا به صورت مسالمت آمیز فریاد اعتراضی خود را به گوش دولتمردان کودتاچی می رساندند .

در خلال این مراسم فرزند سفیر ایران که از همان ابتدا اقدام به فحاشی و پرتاب سنگ بسوی اعضای جنبش سبز می نمود بسوی معترضین حمله ور شده که پلیس فرانسه در اقدامی هوشیارانه مانع از تعرض وی گردیده و با زدن دستبند و خواباندن او بر روی زمین خشم کارمندان و بویژه سفیر ایران را برانگیخت. و هنگامی که سفیر ایران که وی نیز به فحاشی مشغول بود پس از مشاهده بازداشت فرزندش برای آزادی وی اقدام می نماید که پلیس اینبار به در اختیار گرفتن وی پرداخته و مانع از مقابله و درگیری فیزیکی وی می شود .

پی نوشت :

البته بعضی از دوستان در پاریس هم گفته اند فرد بازداشت شده فرزند سفیر ایران نبوده بلکه فرزند یکی از مسئولان ارشد سفارتخانه بوده است .

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

نيلوفر لاري پور را هم امروز بردند اوین !

نیلو فر شاعر و ترانه سرای موفقی است که خوب حتما در ادامه گرامیداشت دهه فجر خواسته اند به این شاعر و هنرمند ایرانی نیز خوش بگذرد !

هنوز هیچ مرجعی اتهام و چرایی بازداشتش را اعلام نکرده است !

فقط خدا کنه کلاه استخر و مایویش را هم همراه خودش برده باشه چون خبر رسیده بچه ها تو ملاقات گفتند مایو فروشگاه زندان تموم شده …. مملکته داریم ؟

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

شعار اصلی:

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

مدتی هست ذهنم درگیر ارتباط بین حلقه حقانی و حجتیه ای ها با بنیاد گرایان افراطی یهودی هست که خوب موارد و رد های بسیاری هم پیدا کردم حالا اگر ارتباطی هم بصورت ارگانیک و سازمانی بین اینها نباشد – که وجود دارد – دست کم اینها منافع مشترک بسیاری باهمدیگر دارند که در خیلی جهات در تعامل با همدیگر بوده اند . < ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

متاسفانه برای بسیاری اینگونه جا افتاده است که تا می گوئیم صهیونیست یا بنیادگرایان افراطی یهودی همه می گویند آهان اسرائیل و موساد و … در صورتیکه اصلا اینطوری نیست و این مثل این هست که بگوئیم انصار حزب الله و یا موتلفه همان جمهوری اسلامی ایران هست ! حالا شاید این مثال درست نباشد چون بهر حال این دو گروه گروههای قابل قبول این نظام هستند اما بهر جهت صهیونیست های افراطی یا شهرک نسینان افراطی که همواره سیاستهای دولت اسرائیل را بر نمی تابند و دولت اسرائیل را به تبانی و یا خیانت به آرمانهای یهود متهم می کنند در خیلی از جهات با سیاستهای افراط گرایانه جمهوری اسلامی و بصورت مشخص تر آنچه که طیف حقانی و یا موتلفه به آنها علاقه دارند در ائتلاف هستند .

به عنوان مثال وقتی شارون در اسرائیل به قدرت رسید همه از آن به عنوان یک فاجعه یاد کردند اما ایران بی آنکه به روی خود بیاورد از این انتخاب شادمان بود .

در آنزمان فقط در دنیا دو گروه با صلح خاورميانه از در مخالفت در آمدند يکي حزب ليکود وهمین بنیادگرایان یهودی و ديگري دولت ايران ، همین دو گروه بودند که تنها در جهان اسلام و بین الملل همسو با یکدیگر عرفات را به صراحت خائن نامیدند . و پاشنه آشیل هر دو گروه نیز آمریکا می باشد ، همان قدر که حلقه حقانی و بنیادگرایان ایرانی از برقراری رابطه ایران و آمریکا و ایران اسرائیل در هراسند بنیاد گرایان افراطی یهودی نیز از برقراری رابطه ایران و آمریکا و یا اسرائیل در هراس می باشند .

همین موضوع را می‌توان در ژانر داخلی اش و البته با کمی تسامح، به اختلاف بین حجتیه و طیف حقانی با آیه الله خمینی هم تشبیه کرد. حقانیه ای ها هم درست مثل آن گروه تندروی یهودی می‌گفتند که آیه الله خمینی مرتد است و او را نجس می دانستند چرا که وی با آمیختن دین و سیاست و حکومت کاری برخلاف اصول شیعه کرده است و این جنبش انقلاب اسلامی یک جنبش التقاطی و باطل است و معتقد بودند مسلمانان شیعه نباید تا وقتی که موعود نیامده دخالتی در حکومت بکنند و هر تلاشی قبل از آن باطل است.

همین اعتقاد بود که مصباح یزدی در طول مبارزات آیه الله خمینی با نظام پهلوی نه تنها در کنار وی نبود بلکه بر علیه وی بود و ابایی هم از اعلام این مخالفت نداشت .

حالا هم هنوز این نبرد ادامه دارد و هنوز هم می بینیم که ” خط امامی ها ” و اصلاح طلبان و روشنفکران دینی در ایران التقاطی و حتی کافر و نجس اعلام می شوند .

هنوز هم مصباح یزدی و اعوان و انصارش در حوزه های علمیه و همسویان با طیف حقانی و حجتیه ای ها «جمهوری اسلامی» را خیانت و بدعتی بزرگ و حکومتی باطل می‌دانند و در پی برقراری ” حکومت اسلامی ” هستند و این درست همانی است که که بنیادگرایان یهودی تندرو “حکومت سکولار” اسراییل را باطل و منحرف و خیانت و بدعتی بزرگ در یهود می‌دانند و صهیونیست‌ها را لعن و نفرین می‌کنند.

همین‌جا از نظر اعتقادی راهی که صهیونیست‌های اسراییل در پیش گرفته اند همان راهی است که آیه الله خمینی بدان اعتقاد داشت .

اگر خمینی آدم باشعور و با سوادتر و دنیادیده‌تری بود، باید حکومت اسراییل را که دقیقا مثل خودش پس از هزاران سال سنت را شکسته بود و حکومت را به دین آمیخته بود، متحد یا همسوی خود می‌دانست.

به همین منوال بنیادگرایان حقانی و موتلفه و حجتیه ای ها و امام‌زمانی‌هایی چون محمود احمدی نژاد در عمل در همان راهی قدم برمی دارند که بنیادگرایان یهودی ضد حکومت اسراییل می‌روند. این دو منافع و اهداف مشترک دارند و عجیب نیست که به همدیگر کمک کنند.

داستان هلوکاست و پای فشاری احمدی نژاد بر افسانه بودن وی بزرگترین خدمتی بود که این طیف به بنیادگرایان افراطی یهودی کرد و پس از سالیان سال دوباره به انها عزت و اعتبار و مشروعیت بخشید ، با این نگاه نباید تعجب کرد که بر تن بنیادگرایان یهودی تی شرتهایی می بینیم که عکس احمدی نژاد بر روی اوست !

اکنون و در این برهه تاریخی به نظر من، روشنفکران مذهبی ایران و خط امامی های اصلاح‌طلب و چه بسا سکولار باید با توجه به این نکته و این گرانیگاه تاریخی توجه کنند و گفتگوهای نظری را با همتایان خود در اسراییل آغاز کنند.

اکنون و با وجود قدرتمندی کسانی چون مصباح یزدی و احمدی نژاد و خامنه ای در ایران و وضعیت مشابه در دولت و کشور اسرائیل ما می بینیم که در هر دو کشورفاجعه بنیادگرایی دینی به بالاترین حد خود رسیده است و اساس دموکراتیک و جمهوریت دو کشور را به خطر انداخته است. آنها یک مساله‌ی مشترک دارند و با همفکری و یادگرفتن از تجربه‌های همدیگربه آسانی می‌توانند مشکلشان را حل کنند و صلح و ثبات را در منطقه و کشورشان پیاده نمایند .

در این مورد و بر اساس خدمتها و کارهای مشترکی که بنیاد گرایان دینی در ایران و اسرائیل با همدیگر داشته اند مقاله مفصلی نوشته ام که در همین جا و یا در گویا بزودی منتشر خواهم کرد

! گفتنی ها را بخوانید و به دوستان خود معرفی کنید ، دانستن حق مردم است

Go to Source

روزنامه گاردین، چاپ لندن، در شماره روز سه شنبه، 13 اکتبر (21 مهر)، در گزارشی با عنوان “تجارت ایران و آمریکا علیرغم خصومت” به مبادلات تجاری بین دو کشور در دوره اول ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد پرداخته است.

به نوشته گاردین، در حالیکه لفاظی های خصمانه ایران و آمریکا در این دوره به اوج التهاب نزدیک شد، مبادلات تجاری دو طرف حدود شش برابر افزایش یافت.

در ادامه این گزارش آمده است که در دوره ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد و برخلاف سیاست ضد غربی او، واردات ایران از آمریکا، از جمله به شکل مقادیر قابل توجهی اسپرم منجمد، سریعا رشد کرد.

گاردین می نویسد که در حالیکه این روند با توصیف جورج بوش از جمهوری اسلامی به عنوان یکی از اعضای “محور شرارت” تناقض داشت، با انتخاب باراک اوباما و گرایش به تعامل با ایران، از حجم مبادلات تجاری دو کشور به شدت کاسته شده است.

این روزنامه به نقل از گزارش اتاق بازرگانی تهران می نویسد که سال گذشته، ارزش واردات ایران از آمریکا به پانصد و شصت و سه میلیون دلار رسید در حالیکه این رقم در سال 2005، یعنی اولین سال پس از انتخاب محمود احمدی نژاد، از حدود نود و هشت میلیون دلار فراتر نمی رفت.

گاردین می نویسد واردات ایران از آمریکا در حالی افزایش یافت که دولت جورج بوش در صدد تحریم ایران به دلیل برنامه های هسته ای این کشور بود و به گفته اقتصاددانان، دلیل اصلی این افزایش را باید در سیاست محمود احمدی نژاد در خرج کردن هر چه بیشتر عواید سرشار نفتی طی این سال ها جستجو کرد.

به نوشته گاردین، اگرچه خرید گندم آمریکایی عمده ترین رقم واردات ایران از آمریکا را تشکیل می داد، تجهیزات پزشکی، دارو و دست و پای مصنوعی هم از جمله اقلامی بود که ایران در دوره اول ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد از ایالات متحده خریداری کرد و در فهرست اقلام وارداتی، تجهیزات کامپیوتری و قطعات یدکی هواپیما هم رقم قابل توجهی را به خود اختصاص داد.

این روزنامه در مورد یکی دیگر از کالاهای صادراتی آمریکا در این دوره می نویسد که در دوره اول ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، جمهوری اسلامی حدود هفتصد و سی و پنج کیلوگرم اسپرم گاو را که مصرف دارویی و آرایشی هم دارد، به ارزش حدود شش میلیون دلار از آمریکا وارد کرد.

در مقابل، با آغاز دوره زمامداری باراک اوباما در ژانویه سال جاری، حجم واردات ایران از آمریکا به شدت تنزل یافت و ارزش آن در پنج ماه اول سال ایرانی از اندکی بیش از نود و شش میلیون دلار بیشتر نشد.

Go to Source

زن مسلمانی که جسد سنگسار شده اش توسط پلیس فرانسه در مارسی پیدا شد، زن مسلمانی که در آمریکا به خاطر حجابش به دست یک آمریکایی تندرو به قتل رسید یا زن عکاسی که در زندان ایران کشته شد؟ کدام رشته سرنوشت زنان مسلمان را در فرهنگ ها و کشورهای مختلف به هم می رساند؟

“زیر پوشش حجاب” نمایشی است به زبان انگلیسی که مری آپیک، هنرپیشه تئاتر و سینمای ایرانی در واشنگتن به روی صحنه آورده تا به همین موضوع بپردازد.

مری آپیک از روزهای نوجوانی که کار نمایش را در ایران شروع کرد، تا امروز که بر صحنه مرکز هنری جان اف کندی اجرا و کارگردانی می کند راه زیادی آمده است؛ راهی که تنها او را به سرزمین دیگری نرسانده بلکه از یک هنرپیشه صرف به یک فعال اجتماعی تبدیل کرده است.

از نگاه مری آپیک چه در نمایش “خر”، کار مشترک او با پرویز صیاد که بیش از ۴۰۰ اجرا در کشورهای مختلف داشته، و چه فیلم هایی چون “فرستاده” و “سرحد”، نقش زن به نوعی همراه با دفاعیه ای از حقوقش نوشته شده است.

اما این بار در نمایش “زیر پوشش حجاب”، داستان زن و حق او محور اصلی داستان است و نه جزیی از آن.

مری آپیک نمایش خود را صدای زن مسلمان می داند که از زیر پوشش حجاب باید به گوش همه برسد.

او برای رساندن این صدا به گوش کسانی به واشنگتن، مرکز سیاست آمریکا، آمده که ناظر یا بازیگر تحولات سیاسی هستند.

خانم آپیک با ژاکتی سبز روی صحنه می رود و نمایش خود را به ندا آقا سلطان تقدیم می کند. دختری که در جریان اعتراضات پس از انتخابات ایران در اثر تیراندازی کشته شد.

در میان تماشاچیان نمایش، به جز واشنگتنی ها، فرح دیبا ملکه سابق ایران هم هست که از فرانسه آمده است.

“زیر پوشش حجاب” آمیزه ای است از کمدی و تراژدی، پر از فراز و فرودهایی که گاه تماشاچی را می خنداند و گاه نفسش را حبس می کند.

اما داستان های این نمایش با همه تفاوت هایشان، رشته ای مشترک دارند: کشته شدن زهرا کاظمی عکاس ایرانی – کانادایی در زندان اوین، دختری تگزاسی که حجاب را برگزیده، قتل زنی مسلمان در ویرجینیا به دست یک آمریکایی و یا زنی آمریکایی که بر حقش در گرفتن گواهینامه با روبنده پافشاری می کند، همه مربوط به حق زن است، حقی که جایی با قانون تضمین می شود و جایی زیر پا می رود.

اپیزود های “زیر پوشش حجاب” با رقص و موسیقی همراه است، اما تلخی روایات آن که یک پا در واقعیت دارند بیش از آن است که تماشاچی با یاد صحنه های شاد از تالار خارج شود.

ماجرای حقوق زن مسلمان، از نظر عده ای، ماجرایی سیاسی است که بارها و بارها در غرب روایت شده است، اما نمایش “زیر پوشش حجاب” بار دیگر به یاد می آورد که شاید دست آخر تلخی واقعیت ریشه داری که پشت این اجراست آنقدر باشد که ارزش یک روایت دیگر را هم داشته باشد.

Go to Source

دو هفته پس از انتشار گزارش هایی مبنی بر آلودگی برنج های وارداتی به ایران، ستاد ملی بررسی سلامت برنج در ایران اعلام کرده که همه برنج های وارداتی مجاز سالم هستند.

ستاد ملی بررسی سلامت برنج در ایران که در آن نمایندگانی از وزارتخانه های بهداشت، بازرگانی، جهاد کشاورزی و موسسه استاندارد حضور دارند، اعلام کرده بعد از بررسی 13 نوع برنج وارداتی به این نتیجه رسیده که “همه برنج های وارداتی دارای مجوز، بدون هر گونه آلودگی بوده و از نظر رعایت معیارهای بهداشتی و استانداردهای لازم، مورد تائید است.”

این خبر در حالی منتشر شده که پیشتر موسسه استاندارد ایران گزارشی در باره آلودگی بخشی از برنج های وارداتی از هند منتشر کرده بود و مقامات هندی نیز احتمال مسمومیت برنج صادراتی این کشور به ایران را تائید کرده بودند.

موسسه استاندارد ایران دو هفته پیش اعلام کرده بود 13 نوع برنج خارجی وارداتی به فلزات سنگین از جمله سرب، روی و کادمیوم آلوده است.

موسسه استاندارد از شهروندان خواسته بود تا از خرید برنج های وارداتی با نامهای آریا، خاطره، 181، مینویک، پاندا، محسن، مه کلاسیک، آفرین، مژده، کریستال، جادوگر، کمال ملکی و طوبا طلایی خودداری کنند.

همزمان با انتشار خبرهایی مبنی بر آلودگی برنج های وارداتی از هند، “بی ال بهاردواج”، مدیر بخش کشاورزی در مرکز عالی تحقیقات ایالت پنجاب هند گفته بود که به دلیل وجود مقادیر قابل ملاحظه برخی فلزات سنگین مانند آرسنیک، کادمیوم و سرب در بخشی از اراضی زیر کاشت برنج در این ایالت، احتمال دارد برنج تولیدی این منطقه حاوی این مواد باشد.

به گفته آقای بهاردواج، به دلیل افزایش تقاضای خارجی برای خرید برنج از نوع باسماتی، از جمله از سوی ایران، سطح زیر کشت این برنج در ایالت پنجاب به حدود دو برابر افزایش یافته و کشاورزان زمین های آلوده را نیز زیر کشت برده اند.

اکنون ستاد ملی بررسی سلامت برنج در ایران می گوید که آزمایش های کامل و دقیقی را بر روی 13 نوع برنج وارداتی “با رعایت کامل آخرین روش های علمی آزمایشگاهی از جانب متخصصان و سم شناسان دانشگاهی” انجام داده است.

در بیانیه ستاد ملی بررسی سلامت برنج تاکید شده که نمونه های برنج وارداتی از نظر “آلودگی به فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم و آرسنیک” آزمایش شده و نتیجه آزمایش میزان این فلزات را “کمتر از حد مجاز نشان می دهد.”

در سال جاری، واردات برنج خارجی به ایران به شدت افزایش یافته است در حالی که عرضه کنندگان برنج داخلی با کاهش تقاضا برای محصول خود مواجه بوده اند.

برخی کارشناسان کشاورزی در ایران گفته اند که در بسیاری از سال ها، واردات برنج خارجی همزمان با فرارسیدن زمان سلف خری یا برداشت محصول از شالیزارهای ایران، به افت بهای برنج عرضه شده توسط کشاورزان داخلی منجر می شود.

محمد رضا نادری معاون امور گمرکی گمرک ایران می گوید که در شش ماه اول امسال بیشتر از 800 هزار تن برنج خارجی وارد کشور شده است که بخش عمده آن از پاکستان وارد شده است.

در عین حال، آقای نادری تایید کرده که بخشی از برنج وارداتی ایران از هند وارد شده است.

Go to Source

سرتیپ عزیز الله رجب زاده، فرمانده انتظامی تهران بزرگ در مراسم نواختن زنگ انضباط اجتماعی در دبیرستان البرز گفته است: “پلیس های مختلف از جمله پلیس مواد مخدر و پلیس اجتماعی حضور مستمر و ملموس در مدارس مختلف دارند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران _ایسنا، آقای رجب زاده همچنین گفته پلیس برای تالیف کتب درسی اعلام آمادگی کرده است.

فرمانده انتظامی تهران بزرگ در سخنانی در مدرسه البرز گفت که مدرسه بهترین نهاد برای ماندگار شدن نظم و انضباط اجتماعی است.

به گفته آقای رجب زاده، پلیس اجتماعی و مواد مخدر در مدارس حضور مستمر دارند.

نورالله اکبری، عضو شورای مرکزی کانون صنفی معلمان، در گفت و گو با بخش فارسی رادیو بی بی سی می گوید بر اساس آمار رسمی در چند سال گذشته 13 درصد از دانش آموزان مدارس معتاد به مواد مخدر بوده اند که این رقم با توجه به رشد نابسامانی های اجتماعی افزایش یافته است.

آقای اکبری در ادامه افزود: “اگر قرار باشد برای این قضیه تنها یک راه حل وجود داشته باشد که با توجه به پیچیگی موضوع راه حل های متفاوتی وجود دارد، قطعا راه حل امنیتی و حضور پلیس در مدارس نیست.”

او افزود: “با این موضوع باید کاملا علمی برخورد کرد، دنبال عوامل اعتیاد دانش آموزان به مواد مخدر رفت. در این رابطه باید از کارشناسان و متخصصان روانشناسی، جامعه شناسی و تعلیم و تربیت استفاده کرد نه از پلیس که قاعدتا بعد از وقوع جرم باید وارد صحنه شود.”

از سوی دیگر شیرزاد عبداللهی، کارشناس آموزش معتقد است در مراسم و مناسبت های رسمی معمولا سخنرانان صحبتهای دقیقی نمی کنند و نوعی مبالغه و اغراق در آن وجود دارد.

او همچنین می گوید: “به نکته دیگری که باید توجه کرد تداخل بین وظایف و کارکرد دستگاه ها و نهادهای مختلف است. نوع کار و روابطی که در آموزش و پرورش وجود دارد با نوع کار و روابطی که پلیس دارد متفاوت است.”

آقای عبداللهی گفت: “مدارس محیط های فرهنگی هستند. اگر هم ناهنجاری هایی در مدارس وجود داشته باشد مانند اعتیاد معمولا توسط مدیر، مشاور، مربی امور تربیتی و یا معلمان مدرسه حل می شود و نیازی به حضور مستمر پلیس نیست.”

آقای عبداللهی تاکید می کند که حضور نیروهای پلیس حتی در اطراف مدارس کمکی به محبوبیت پلیس بین دانش آموزان نمی کند و آنچه این محبوبیت را بالا می برد انجام وظایف حرفه ای و برخورد با جرایم فردی سازمان یافته است.

آقای عبداللهی می گوید: “پلیس باید در مناطق جرم خیز حضور داشته باشد و وظایف حرفه ای خودش را انجام دهد. مدارس مکان های جرم خیزی نیستند. فکر نمی کنم حضور دائمی و مستمر پلیس در داخل و یا حتی خارج از مدرسه ضرورتی داشته باشد.”

آمادگی پلیس برای مشارکت در تالیف کتابهای درسی

فرمانده انتظامی تهران بزرگ در بخش دیگری از سخنان خود به اعلام آمادگی پلیس برای تالیف کتابهای درسی اشاره کرده است.

شیرزاد عبداللهی در همین رابطه می گوید: “تالیف کتابهای درسی کاری کاملا تخصصی است و باید توسط کارشناسان مسائل آموزش و پرورش، روانشناسان و هنرمندان صورت بگیرد. این موضوع در حیطه وظایف پلیس نیست.”

وی افزود: “البته اگر پلیس نظراتی دارد می تواند آنها را به آموزش و پرورش منعکس کند و آموزش و پرورش بر اساس صلاحدید فرهنگی که دارد این نکات را در کتابهای درسی رعایت کند.”

همان اندازه که عدم حضور پلیس در مدارس تاکید می شود بر استفاده از نظرات پلیس برای تالیف کتابهای درسی تا حدودی اتفاق نظر وجود دارد. آقای اکبری می گوید: “از نظرات پلیس در تالیف کتابهای درسی می شود به عنوان کارشناسان خبره و یا کارشناسانی که در این امر کار کرده و دارای تجربه هستند در کنار سایر کارشناسان تعلیم و تربیت و روانشناسی استفاده کرد.”

بسیاری از کارشناسان معتقدند مسائلی چون اعتیاد به مواد مخدر و ایجاد نظم اجتماعی را باید از طریق راه حل های فرهنگی و علمی حل کرد و نیازی به حضور پلیس و نیروهای امنیتی در مدارس نیست.

این در حالی است که آقای رجب زاده می گوید :” پلیس به این نتیجه رسیده است که بدون مشارکت شهروندان قادر به امنیت همه جانبه نیست. به همین منظور پلیس تصمیم گرفته از گروه های دانش آموزی برای رسیدن به این هدف استفاده کند.

به گفته فرمانده انتظامی تهران بزرگ در حال حاضر شش میلیون همیار پلیس در سراسر کشور با پلیس همکاری می کنند.

Go to Source

مجلس ایران در حالی سرگرم بررسی لایحه حذف یارانه ها موسوم به هدفمند کردن یارانه هاست که سال گذشته نمایندگان مجلس با این لایحه مخالف بوده و آن را از دستور کار مجلس خارج کردند.

بنابر لایحه ای که دولت سال گذشته به مجلس داده بود، یارانه بنزین، گازوئیل، نفت کوره، نفت سفید، گاز مایع، برق و آب و فاضلاب در فاصله سه سال حذف می شد و قرار بود مواد سوختی به قیمت بازارهای خلیج فارس در اختیار مصرف کنندگان قرار بگیرد و آب نیز به قیمت تمام شده عرضه شود.

سال گذشته نمایندگان مجلس با ابراز نگرانی از افزایش شدید قیمت ها و پیامدهای تورمی موافق تصویب این لایحه نبودند ولی اکنون اکثر نمایندگان بعد از تغییراتی که در لایحه ایجاد شده به جمع طرفداران حذف یارانه ها پیوسته اند.

در لایحه ای که مجلس سرگرم بررسی آن است، چند تغییر مشخص به چشم می خورد که با لایحه دولت متفاوت است و این تغییرات از سوی نمایندگان داده شده است.

در لایحه علاوه بر مواد سوختی و آب و فاضلاب، پیش بینی شده که “یارانه گندم، برنج، روغن، شیر، دارو، خدمات پستی، خدمات ریلی (مسافری) و نهاده های کشاورزی (بذر، کود و نهال)” نیز حذف شود.

اضافه شدن این بخش می تواند به نگرانی های بیشتری دامن بزند به خصوص این که نان غذای اصلی خانوارهای کم درآمد است و حذف یارانه نان می تواند فشار ناشی از حذف یارانه ها را به صورت ملموس به همه خانوارها منتقل کند.

تغییر دیگری که در لایحه اولیه دولت ایجاد شده، این است که مجلس به جای حذف یارانه ها در مدت سه سال، مدت آن را به پنج سال تغییر داده و قرار است یارانه این کالاها و خدمات در مدت پنج سال حذف شود.

البته در این لایحه آمده که دولت به “تدریج و حداکثر” در مدت پنج سال می تواند این یارانه ها را حذف کند که این بخش می تواند دست دولت را باز بگذارد برای این که بتواند برنامه حذف یارانه ها را در مدت کمتری اجرا کند.

برخی کارشناسان می گویند که دولت با آنکه در لایحه خود طرح سه ساله را عنوان کرده بود اما قصد داشت این برنامه را در یک سال انجام دهد و اکنون نیز چون دولت موظف به اجرای این برنامه در یک دوره معین نشده، باز می تواند نظر خود را اجرا کند.

نحوه تقسیم پول نقد

تغییر دیگری که در لایحه دولت داده شده، نحوه جبران افزایش حامل های انرژی و تقسیم پول نقد است. در لایحه دولت پیش بینی شده بود که برای جبران افزایش قیمت از محل درآمدهای ناشی از افزایش قیمت، بین هفت دهک اول جامعه پول نقد توزیع شود که کمیسیون ویژه بررسی مجلس تصمیم گرفته این گروه های هدف را از هفت دهک به پنج دهک کاهش دهد.

به این ترتیب، تقریبا نیمی از افراد ایرانی از دریافت یارانه نقدی محروم خواهند بود و تنها نیمی از افراد جامعه کمک های نقدی برای جبران افزایش قیمت ها دریافت خواهند کرد.

این بخش از لایحه از همان ابتدا مخالفان بسیاری داشت. برخی صاحب نظران اقتصادی معتقد بودند که نقدی کردن یارانه ها بدون تغییر در سایر بخش های اقتصادی زیانبار است و می تواند عواقب جبران ناپذیری به دنبال داشته باشد و آتش تورم را شعله ور سازد.

از نظر این گروه، اگر یارانه ها به صورت نقدی پرداخت شود، می تواند سبب نارضایتی در بین بخشی از جامعه از یک سو و افزایش تقاضا از سوی دیگر شود.

انتقاد دیگر نیز این بود که پرداخت پول از طرف دولت به نوعی “گداپروری” و اقتصاد از نوع”کمیته امدادی” است و باعث خواهد شد تا افراد کم درآمد پولهای دریافتی را در بخش هایی هزینه کنند که نیاز واقعی آنها نیست.

تغییر دیگری که در لایحه داده شده، مربوط به حسابی است که پول ناشی از افزایش قیمت ها به آن واریز خواهد شد. در لایحه دولت پیش بینی شده بود صندوقی تشکیل شود که در اختیار دولت باشد و دولت بتواند از محل صندوق به جای یارانه پنهان هم پول نقد به افراد کم درآمد بدهد، هم به صنایع کمک کند و هم برای پروژه های عمرانی هزینه کند.

این بخش مخالفانی جدی داشت که معتقد بودند این بخش مغایر قانون اساسی است و دیوان محاسبات، قادر به نظارت بر عملکرد این صندوق نخواهد بود. به نظر این گروه با ایجاد حسابی خارج از نظارت، دست دولت برای هزینه کردن این پولها باز است و هر طوری که دوست دارد می تواند هزینه کند و نمی توان نظارتی بر آن داشت.

حالا کمیسیون ویژه مجلس برای بررسی این لایحه، تصمیم گرفته است تا تمام درآمدهای حاصل از این قانون به “حساب خاصی به نام هدفمند کردن یارانه ها نزد خزانه داری کل” واریز کند.

بر این اساس، نمایندگان مجلس می گویند تشکیل حسابی در خزانه داری کل باعث می شود تا دیوان محاسبات به عنوان بازوری نظارتی مجلس در نحوه خرج کردن و میزان تقسیم پول ها نظارت وجود داشته باشد.

دیوان محاسبات نهادی است که زیر نظر مجلس ایران فعالیت می کند و بر حسابهای وزارتخانه ها، موسسات و شرکت های دولتی که از بودجه سالانه کل کشور استفاده می کنند، نظارت دارد. دیوان محاسبات، هر سال میزان خرج کرد سازمان های دولتی را محاسبه می کند و مسئول آن است که هیچ سازمانی بیشتر از بودجه مصوب استفاده نکند و پول دریافت شده را نیز در محل مورد نظر هزینه کند.

با وجود تغییراتی که در لایحه صورت گرفته اما این نگرانی همچنان بین نمایندگان مجلس وجود دارد که تصویب و اجرای این قانون به تورم گسترده ای منجر شود.

نکته ای که کارشناسان اقتصادی نیز نسبت به آن ابراز نگرانی کرده اند و معتقدند اگر دولت برنامه دقیقی برای کنترل عواقب برنامه حذف یارانه ها نداشته باشد، اقتصاد ایران با دشواریهای تازه ای روبه رو خواهد شد.

مجلس امیدوار است با تغییراتی که در لایحه ایجاد کرده و افزایش دوره اجرای حذف یارانه ها از شدت فشارهای تورمی ناشی از این کار، بکاهد و در سال اول اجرای این برنامه تورم در حد ده تا پانزده درصد محدود بماند.

Go to Source

ترکیه و ارمنستان، از همسایگان ایران در شمال غرب، این روزها از پس کدورت هایی به قدمت ۱۰۰ سال، سرگرم مقدمات صلح و آشتی هستند.

وزیران امور خارجه ترکیه و ارمنستان روز شنبه دهم اکتبر (۱۸ مهر ماه) در شهر زوریخ سوئیس توافقنامه عادی سازی روابط بین دو کشور را امضا کردند.

به این ترتیب رهبران ارمنی که معتقد به نسل کشی ارامنه توسط امپراتوری عثمانی هستند و در یک کدورت تاریخی نزدیک به ۱۰۰ ساله با وارثان امپراتوری عثمانی، یعنی رهبران جمهوری ترکیه به سر می بردند، اینک مقدمات عادی شدن روابط را آغاز کرده اند.

ارمنستان کشوری با بیش از ۳ میلیون نفر جمعیت در ناحیه قفقاز قرار دارد و از جانب چهار کشور بدون دسترسی به دریای آزاد محصور شده است.

جمهوری آذربایجان در شرق که روابطش با این کشور در جریان جنگ قره باغ دوستانه نیست، ترکیه در غرب که به تازگی با آن پیمان صلح امضا کرده، گرجستان در شمال که روابط اش با آن کشور پس از درگیری در اوستیا رو به سردی گذاشته و ایران و جمهوری خودمختار نخجوان در جنوب، همسایگان ارمنستان هستند.

ایران از میان همه همسایگان ارمنستان به دلیل مناسبات تاریخی به این کشور نزدیک تر است.

ارمنستان در گذشته ای نه چندان دور بخشی از قلمرو ایران بوده و در سال ۱۲۰۶ هجری خورشیدی (۱۸۲۷میلادی) و در زمان فتحعلی شاه قاجار از ایران جدا شد.

این جدایی حاصل شکست سپاه ایران از روسیه تزاری بود. در پی امضا پیمان ترکمانچای، ارمنستان رسما از ایران جدا شد و به خاک روسیه پیوست.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ارمنستان در سال ۱۳۷۰ اعلام استقلال کرد و در تمام این سال ها از میان همسایگان خود با ایران روابط مستحکمتری داشته است.

دلایل حمایت ایران از ارمنستان

اهمیت ارمنستان برای ایران تا به آنجا است که در جریان جنگ قره باغ که میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان به عنوان یک کشور شیعه درگرفت، ایران گر چه تلاش کرد تا آتش جنگ را فرو بنشاند و نقش میانجی بازی کند، اما به گفته برخی از تحلیلگران، توجه بیشتری به ارمنستان نشان داد.

تورج اتابکی، پژوهشگر مسائل منطقه آسیای میانه و قفقاز می گوید که این حمایت بیشتر به دلیل آن بود که پاسخی به تحریکات جدایی طلبانه جمهوری آذربایجان باشد و اهرم فشاری باشد در قبال این جمهوری تازه استقلال یافته و رهبر تندرو وقت آن، ابوالفضل ایلچی بیگ.

ایران پس از برقراری آتش بس میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان تلاش کرده تا موازنه را در روابط با این دو کشور برقرار نگه دارد و به طور مثال حتی در سفر مقام های رسمی به این دو کشور نیز تلاش دارد یکسان عمل کند.

اما نشانه سرمایه گذاری ایرانی ها در ارمنستان و کمک های اقتصادی دولت ایران به این کشور به مراتب بیشتر از جمهوری آذربایجان است.

جنگ با جمهوری آذربایجان بر سر منطقه قره باغ منجر به بسته شدن مرزهای این کشور با جمهوری آذربایجان و ترکیه شد و تاکنون هم وضع به همین منوال است.

این موضوع باعث شد تا ارمنستان محصور در خشکی، متکی به گرجستان در شمال و ایران در جنوب شود. اما پس از جنگ در اوستیا که نزاع میان گرجستان و روسیه را افزایش داد، روابط این دو همسایه هم رو به سردی گذاشته و این موضوع ایران را به مهمترین همسایه و یکی از اصلی ترین کشورهای بازیگر در ارمنستان بدل کرده است.

تورج اتابکی می گوید پس از جنگ روسیه و گرجستان، ترکیه ترتیبات امنیتی تازه ای پیشنهاد کرد که این کشور به همراه روسیه، ارمنستان و جمهوری آذربایجان در آن عضویت دارند اما از ایران برای حضوردر این ترتیبات دعوتی به عمل نیامد.

به گفته ناظران مسائل منطقه، موضوعاتی همچون اختلاف ایران و جمهوری آذربایجان بر سر دریای خزر، برخی از تحریکات قومی و جدایی طلبانه جمهوری آذربایجان علیه ایران و عادی سازی روابط این جمهوری با اسرائیل و از همه نگران کننده تر برای ایران، افزایش همکاری های سیاسی و نظامی جمهوری آذربایجان با آمریکا از موضوعاتی بوده که مایه کدورت ایران از مقام های جمهوری آذربایجان شده و در این شرایط ارمنستان را از مواهب همسایگی ایران برخوردار کرده است.

اما به نظر می رسد که ارمنستان در حال تلاش برای گسترش روابط خود با کشورهایی دیگر و خروج از انزوایی است که بخشی از آن ناشی از جبر جغرافیایی است.

مشکلات ارمنستان و محدودیت ایران

صلح ارمنستان با ترکیه می تواند در آینده این مناسبات را بر هم بزند و ترتیبات تازه ای را میان ایران با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکیه برقرار کند.

البته توافق صلح ترکیه و ارمنستان نیازمند تصویب آن در پارلمان دو کشور است اما این موضوعی نیست که رئیس جمهوری ارمنستان به راحتی موفق به انجام آن شود.

به درخواست ترکیه و مطابق توافق نامه ای که توسط ارمنستان امضا شده است، محدوده جغرافیایی این کشور باید تعیین شود و این می تواند به معنای اجبار در عقب نشینی ارمنستان از منطقه مورد مناقشه با جمهوری آذربایجان در قره باغ باشد. شرطی که هم اکنون مخالفان سرسختی در میان افکار عمومی و پارلمان ارمنستان دارد.

اینها احتمالاتی است که از قرارداد صلح ارمنستان و ترکیه و پیامدهای آن ناشی می شود اما تورج اتابکی همچون گروهی از تحلیلگران مسائل منطقه می گوید ترکیه تلاش می کند در منطقه قفقاز جای محکمی برای خود داشته باشد و ایران را از موضوعات منطقه و بازیگری در آن دور نگه دارد.

گروهی از کارشناسان می گویند نشانه های سیاسی در منطقه قفقاز حاکی از آن است که ترکیه در حال پررنگ کردن حضور خود است و تحولات به گونه ای در حال رقم خوردن است که در آینده نه چندان دور، فضا را برای ایران در منطقه قفقاز تنگتر خواهد کرد.

Go to Source

سیف الله جشن ساز، معاون وزیر نفت ایران از تاخیر ۱۷ ساله ایران در مقایسه با قطر، در اجرای فازهای مختلف طرح توسعه میدان گازی پارس جنوبی خبر داده است.

“پارس جنوبی” که یکی از بزرگ ترین میدان های گازی مستقل دنیا به شمار می رود، در مرز مشترک ایران و قطر قرار گرفته است.

از زمان اثبات وجود ذخایر قابل توجه گاز در این میدان، برنامه ریزان دو کشور تلاش کرده اند سهم بیشتری از این ذخایر داشته باشند.

اما برنامه ریزان قطر حدود یک دهه از ایران جلو افتاده اند و توانسته اند پروژه های توسعه ای پارس جنوبی که در سمت قطر، “گنبد شمالی” نامیده می شود، را زودتر شروع کنند.

سیف الله جشن ساز، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران گفته است، “اگر پروژه های توسعه پارس جنوبی طبق برنامه پیش برود، نگران برداشت بیشتر قطر از این میدان نیستیم.”

علی خردپیر، خبرنگار حوزه انرژی یادآور می شود که مدیران صنعت نفت، همیشه دلایلی برای تاخیر ایران در توسعه پارس جنوبی داشته اند و بطور مشخص، جنگ هشت ساله ایران و عراق را دلیل اصلی این تاخیر معرفی کرده اند.

او در ارزیابی این که آیا ایران می تواند تاخیر در توسعه پارس جنوبی را از قطر جبران کند یا خیر؟ می گوید: “حجم سرمایه گذاری ها در صنعت نفت راضی کننده نیست. ایران در جذب سرمایه گذاری خارجی در این بخش ناتوان بوده است و چشم انداز روشنی در این زمینه وجود ندارد.”

نرسی قربان، کارشناس انرژی، نیز معتقد است که به جز زمان آغاز بهره برداری، عامل سرعت اجرای پروژه ها هم در تاخیر ایران در برداشت از ذخایر پارس جنوبی موثر بوده است.

او می گوید: “فعالیت های قطر برای برداشت گاز از پارس جنوبی از دهه ۱۹۸۰ میلادی آغاز شد، در حالی که ایران این فعالیت ها را در دهه ۱۹۹۰ میلادی شروع کرد، ولی زمان آغاز فعالیت ها مهم نیست، بلکه باید دید که این پروژه ها چطور پیش می رود.”

به گفته نرسی قربان: “به نظر می رسد امسال میزان برداشت ایران از ذخایر گاز پارس جنوبی با میزان برداشت قطر مساوی می شود، ولی چون به زودی، چند فاز جدید در بخش قطر وارد مدار تولید می شود، ایران دوباره عقب خواهد افتاد.”

بر اساس اعلام معاون وزیر نفت، از سال ۱۳۸۷ تاکنون، بیش از ۳۰ میلیارد دلار برای اجرای فازهای مختلف پالایشگاهی پارس جنوبی سرمایه گذاری شده است.

ولی صاحبنظران این موضوع را مطرح می کنند که سرمایه گذاری در صنعت نفت، به دلیل حجم قابل توجه آن باید آثار قابل مشاهده ای داشته باشد و نمی توان تنها به اعتبار ارقام و اعدادی که در جداول ثبت می شوند، تحقق سرمایه گذاری در این صنعت را پذیرفت.

علی خردپیر هم معتقد است که آمار مربوط به جذب سرمایه گذاری در صنعت نفت به راحتی، قابل پذیرش نیست.

او می گوید: “ظاهرا در سال های اخیر، در زمان برآورد برای ارائه آمار، هر برنامه ای که برای آینده در نظر گرفته شده است، در فهرست سرمایه گذاری های انجام شده قرار می گیرد.”

به گفته او: “در سال های اخیر، طرح توسعه میدان گازی پارس جنوبی یکی از پروژه هایی بوده که اجرای طرح های مرتبط با آن به کندی پیش رفته است.”

سیف الله جشن ساز، معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران همچنین از برنامه های آینده برای توسعه پارس جنوبی خبر داده و گفته است که برای تکمیل فازهای باقی مانده این میدان نزدیک به ۴۰ میلیارد دلار منابع مالی لازم است، ولی آیا صنعت نفت ایران می تواند چنین رقمی را تامین کند؟

نرسی قربان معتقد است که برای جذب سرمایه گذاری خارجی در صنعت نفت، باید شرایط خاصی فراهم باشد، از جمله سیستم حقوقی مناسبی برای همکاری شرکت های خارجی در توسعه میدان های هیدروکربوری ایران فراهم باشد و بازده سرمایه مناسبی برای طرح های نیازمند مشارکت سرمایه خارجی در نظر گرفته شود.

او به شکایت بعضی شرکت های نفتی بین المللی از طولانی شدن روند مذاکرات نفتی با ایران هم اشاره می کند و می گوید: “بروکراسی و دیوان سالاری کمتر در روند مذاکرات و تفاهم با شرکت های بین المللی از دیگر مواردی است که بر جذب سرمایه گذاری در صنعت نفت تاثیر می گذارد، ضمن آن که باید محیطی کم تنش و روابط بین الملل مناسبی وجود داشته باشد تا سرمایه گذار خارجی از امن بودن فعالیت در صنعت نفت مطمئن شود.”

آمار نشان می دهد که وقتی صنعت نفت ایران در اوایل دهه ۱۳۷۰ توسعه میدان پارس جنوبی را در اولویت فعالیت هایش قرار داد، فازهای اول توسعه این میدان به سرعت پیش رفتند، اما محدودیت های داخلی و بین المللی از سرعت آن کم کرد و حتی ۵ فاز طرح توسعه میدان پارس جنوبی، در آخرین مراحل اجرا با مشکلات فنی و مالی روبه رو شدند.

علی خردپیر وضعیت فازهای ۹ و ۱۰ این طرح را یکی از این موارد می داند.

او می گوید: “فازهای ۹ و ۱۰ طرح توسعه میدان گازی پارس جنوبی، رسما به بهره برداری رسیده است، ولی این پروژه همچنان در بخش انتقال گاز از دریا به خشکی مشکل دارد و به طور منطقی، تا زمانی که گاز تولیدی از چاه های این پروژه در دریا به تاسیسات مربوطه در خشکی نرسد، روند بهره برداری از آن تکمیل نشده است.”

خبرگزاری مهر هم گزارش داده است که تولید از فازهای ۶، ۷ و ۸ طرح توسعه میدان گازی پارس جنوبی که سال قبل با حضور محمود احمدی نژاد به طور رسمی افتتاح شد، همچنان ناقص است و حتی خط لوله پنجم سراسری که بخشی از گاز این پروژه را به مخازن نفت آغاجاری منتقل خواهد کرد، آماده نیست.

با وجود تاکید مدیران صنعت نفت به فراهم کردن شرایط برای منابع مالی مورد نیاز توسعه صنعت نفت ایران در سال های آینده، کمبود این منابع در شرایط کنونی به حدی محسوس بوده است که مسعود میرکاظمی، وزیر نفت گفته است که باید برای یافتن منبعی قابل اطمینان برای اجرای پروژه های حوزه تولیدی صنعت نفت تلاش کرد.

Go to Source

نمایش چهار ویدئو آرت از “شیرین نشاط”، فیلمساز ایرانی ساکن نیویورک با عنوان “زنان بدون مردان” از روز 10 اکتبر در خانه فرهنگ استکهلم آغاز شده است و تا 31 ژانویه سال آینده ادامه خواهد داشت.

تازه‌ترین کار شیرین نشاط بر اساس رمان “زنان بدون مردان” نوشته شهرنوش پارسی‌پور ساخته شده است. شهرنوش پارسی‌پور این رمان را در تابستان 1357 در پاریس و چند ماهی مانده به انقلاب نوشته است. در این کتاب سرگذشت چند زن، دغدغه‌ها و درگیری‌های آنها با جنسیت زنانه در جامعه سنتی و پدرسالار بیان می‌شود. ساخت کتاب به رئالیسم جادویی نزدیک است که با رگه‌هایی از اندیشه‌های عرفانی ویژه خانم پارسی‌پور درهم آمیخته شده است.

زن‌های این رمان “مهدخت”، “مونس”، “فائزه”، “زرین” و “فرخ‌لقا” نام دارند. شیرین نشاط پنج ویدئو آرت از تک‌تک این زنان و یک فیلم بلند سینمایی از روی رمان زنان بدون مردان ساخته است. این فیلم در مغرب فیلمبرداری شده است و شیرین نشاط به خاطر آن جایزه شیر نقره‌ای جشنواره امسال ونیز را دریافت کرد.

“اگنتا کلینگزپور”، نویسنده و روزنامه‌نگار سوئدی در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه، در سخنانی کوتاه با اشاره به تاثیرپذیری شیرین نشاط از آندره تارکوفسکی، گفت “او در کار جدیدش، زنان بدن مردان، تلاش کرده تا فضایی سیاسی و شاعرانه بسازد. اما من در کار او وجه شاعرانه را برجسته‌تر از سیاست می‌بینم. البته به جز بخش‌هایی که به شخصیت مونس می‌پردازد.»

شیرین نشاط روز شنبه (10 اکتبر) در برنامه‌ای که به مناسبت گشایش عمومی برنامه “زنان بدون مردان” در خانه فرهنگ برگزار شد، با تاکید درباره این که چرا در پنج ویدئوآرت اخیرش، به طور جداگانه به پنج شخصیت زن پرداخته است، گفت: “کارهای من مونولوگ نیست، دیالوگ است. چرا که اعتقاد دارم جهان استودیوی من است. پس برایم جالب بود در هر اتاق ما به یک شخصیت نزدیک شویم و صدای درون او را بشنویم و بعد ببیننده‌ای که این پنج ویدئو را دیده آنها را در ذهن خود تدوین کند، نخ اتصال رابطه‌ها را پیدا کند و خلاصه خودش درباره آن‌ها قضاوت کند.”

این فیلمساز در بخشی دیگر از سخنان خود تاکید کرد که “می‌خواستم با نشان دادن مقطع کودتای 1332 در ایران نشان بدهم که این ملت همیشه برای به دست آوردن دموکراسی جنگیده و با این که آن را به دست نیاورده اما هرگز آرام نگرفته و از پا ننشسته است.”

در کتاب زنان بدون مردان، اشاره‌هایی بسیار گذرا به کودتای 28 مرداد می‌شود تا خواننده فضای آن زمان را در ذهن خود تصویر کند اما شیرین نشاط در فیلم خود، تصویر پررنگی از کودتا، سقوط مصدق و سرکوب مردم به دست نظامیان به دست می‌دهد.

شیرین نشاط در این باره می‌گوید: “با پررنگ‌شدن این واقعه تاریخی همچنین می‌خواستم نشان دهم که زنانی چون مونس تا چه میزان در جست و جوی آزادی و رهایی خود بودند. برای من موازی بودن تلاش ایرانیان برای رسیدن به آزادی بیان و دموکراسی و برابری‌خواهی زنان طی صد سال اخیر همیشه جالب بوده است.”

شیرین نشاط برای ساخت ویدئو آرت‌های پنج‌گانه خود و همچنین فیلم زنان بدون مردان، اقتباسی آزاد از رمان شهرنوش پارسی‌پور کرده است. او می‌گوید: “در کتاب شهرنوش پارسی‌پور پایان داستان زنان برای من کمی منفی و مایوس‌کننده بود. فائزه زن دوم و صیغه‌ای امیرخان می‌شود. زرین زن باغبان می‌شود. مهدخت خودش را می‌کارد تا سبز شود، اما به عقیده من این اصلاً واقعی نبود….به عنوان یک زن ایرانی، متناسب با اعتقادی که داشتم و آنچه در جامعه ایران می‌بینم، آن‌ها را عوض کردم.”

“واپسین واژه”، “دیوانه”، “طوبا”، “منطق‌الطیر”، “گذرگاه خمیده”، “تک‌گویی”، “اوج” و “نبض” از جمله دیگر ویدئو آرت‌هایی است که شیرین نشاط طی ده سال اخیر تهیه کرده است.

Go to Source

بیش از ۱۰۰ روز از دستگیری و بازداشت تعداد زیادی از فعالان سیاسی و مدنی پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران می گذرد. خانواده برخی از این بازداشت شدگان می گویند امکان ملاقات یا گفت وگوی تلفنی با آنها را ندارند.

برخی از سازمان های حقوق بشری برای اطلاع رسانی در مورد وضعیت برخی از این بازداشتی ها اقداماتی انجام داده اند. نامه انجمن پژوهشگران ایران به رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل در خصوص آزادی بازداشت شدگان و به طور ویژه بهمن احمدی امویی روزنامه نگار، از آخرین اقدامات گروههای حقوق بشری برای کمک به بازداشت شدگان است.

بهمن احمدی امویی روز ۳۰ خرداد ماه بازداشت شده و رویا کاشفی رئیس کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران در نامه ای به رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل خواستار اقدام فوری برای رسیدگی به وضعیت آقای احمدی امویی شده است. خانم کاشفی می گوید فریده غیرت وکیل وی است و پس از چهار ماه تنها توانسته برگه وکالت آقای امویی را امضا کند.

خانم کاشفی می گوید: ” برای احمدی امویی و چندین نفر مشابه ایشان، پرونده کیفری ثبت نشده است یعنی تا آنجائی که به قوه قضائیه ونهادهای امنیتی مربوط است آقای احمدی امویی در زندان نیست. فریده غیرت وکیل او پس از چهار ماه پیگیری نصف پرونده آقای امویی را پیدا کرد. اما همچنان امکان دسترسی به همین نصف پرونده را ندارد چون گفته شده که پرونده ناقص است.”

فیاض زاهد، روزنامه نگار و عضو ارشد حزب اعتماد ملی نیز از دیگر بازداشت شدگان پس از انتخابات است.

نعمت احمدی وکیل فیاض زاهد با اشاره به اینکه همچنان از وضعیت وی بی اطلاع است می گوید:” پرونده آقای زاهد جزو پرونده معترضین به نتیجه انتخابات نبود، پرونده مربوط به روزنامه اعتماد ملی طرح و تحقیقات اولیه انجام شد. ولی با تاسف این پرونده را از دادسرای کارکنان دولت گرفتند و به دایره ویژه یا معاونت امنیت دادسرا بردند و ما را در بی خبری گذاشتند.”

هنگامه شهیدی، روزنامه نگار، حدود سه ماه است که در زندان به سر می برد و قرار ۱۰۰ میلیون تومانی وثیقه او نیز پذیرفته نشده است.

محمد مصطفایی وکیل خانم شهیدی در این خصوص توضیح می دهد:” بازپرس شعبه قرار بازداشت موقت را به وثیقه ۱۰۰ میلیونی تبدیل کرد. مادر هنگامه شهیدی حاضر شد این وثیقه را بدهد تا دخترش آزاد شود، از ان روز بارها ما به بازپرسی رفتیم و باز پرس شعبه صراحتا اعلام می کند که دستور دادند کسی آزاد نشود، این را در مورد آقای زیدآبادی هم شنیده ام. این عمل غیر قانونی است ولی متاسفانه نمی دانم چرا و به چه علت دستور داده شده که خانم شهیدی و دیگر بازداشت شدگان با وثیقه آزاد نمی شوند. ”

شبنم و فرزاد مدد زاده دو دانشجوی ایرانی هستند که از پیش از انتخابات بازداشت شده اند. این خواهر و برادر از اسفند ماه سال گذشته در بازداشت به سر می برند. محمد اولیایی فرد وکیل این خواهر و برادر می گوید که آنها متهم به محاربه از طریق ارتباط با سازمان مجاهدین انقلاب هستند. این در حالی است که سازمان مجاهدین انقلاب از احزاب قانونی و رسمی کشور است.

جلسه دادگاه این افراد تا کنون به دلایل مختلف سه بار به تعویق افتاده است.

در همین حال که اخبار مختلفی از وضعیت بازداشت شدگان به چاپ می رسد، مقامات جمهوری اسلامی ایران همچنان بر روند قانونی بازداشت این افراد تاکید می کنند و اعلام کرده اند که پرونده بازداشت شدگان همچنان در حال بررسی است.

Go to Source

اولین تور اروپایی گروه بین المللی مولانا “رومی و علیرضا قربانی” یکشنبه شب با اجرای کنسرتی در مادرید پایتخت اسپانیا به پایان رسید.

گروه رومی که از ویژگیهای آن بهره گیری از شماری از هنرمندان برجسته ایرانی و غربی است آثاری از جاوید افسری راد نوازنده سنتور و آهنگساز ایرانی مقیم نروز را در سوئد، نروژ ، ژنو و مادرید اجرا کرد.

پیش از رسیدن به مادرید ، گروه رومی در برنامه ای ابتکاری کنسرت خود را همراه با نمایش عکسهایی از رضا دقتی عکاس ایرانی در سالن بزرگ Bâtiment des Forces Motrices ژنو به اجرا درآورد.

مجری برنامه همزمان نمایش عکسهای رضا دقتی و موسیقی گروه رومی موسسه، مالی بارینگ برادرز استوردزا Baring Brothers Sturdza بود که با هماهنگی انجمن غیر دولتی آیینه AINA زیر نظر رضا دقتی، این ابتکار را عملی ساخته بودند.

نوازندگان ایرانی گروه رومی بهنام و رضا سامانی (سازهای کوبه ای ) ، شهرام غلامی (عود) ، داوود ورزیده ( نی ) و جاوید افسری راد ( سنتور) بودند و گرو لوفدهال Gro Lovdhal ، الیزابت لی Elizabet Lie و ششتی ریدسا Kjersti Rydsaa (نروژی) کورا ونوس لونی Cora Venus Lunny (ایرلندی) و چارلز آلن دراموس Charles Allen de Ramus (آمریکایی ) نوازندگان غربی گروه را تشکیل می دادند.

علیرضا قربانی خواننده ارکستر ملی ایران برای اولین بار خوانندگی گروه رومی را بر عهده داشت و ویدا افسری راد (مقیم آلمان ) نیز تنها در ژنو و مادرید تصنیف هایی را به همراه نوازندگان ایرانی گروه اجرا کرد.

رضا دقتی عکاس ایرانی معروف به “رضا” تشکیل گروه رومی با حضور هنرمندان ایرانی و غربی را حرکتی ارزنده و به جا توصیف کرد.

رضا توضیح داد: ” آینده بشریت در گرو تلفیق فرهنگها و افکار است هر فرهنگی در مواقعی بیشترین رشد را داشته که از راهرو گذر خویش کلیدی یافته تا پنجره ای را به سوی فرهنگی دیگر باز کند و در شرایط کنونی نیز کنار هم قرار گرفتن هنرمندان از فرهنگهای گوناگون جذاب و پراهمیت است.”

این هنرمند ایرانی افزود: هرگاه قصد آن باشد تا جنبه هایی از یک فرهنگ در محیطی دیگر معرفی شود، شایسته است تا بخشی از این معرفی توسط خود میزبانان صورت گیرد.

آقای دقتی با همین استدلال تاکید کرد که گروه رومی با قالب خویش به راحتی با مخاطب پیوند برقرار می سازد و از سپرهای مقاومت در برابر ” خارجی بودن” عبور می کند.

نمایشگاه رضا دقتی در ژنو شامل 17 عکس بود که محور مشترک آنها را ” کودکان در جنگ ” تشکیل می داد. این عکسها حاصل سه دهه حضور او از کامبوج در شرق آسیا تا گینه در آفریقا را دربر می گرفت. در این بین عکسهای متعلق به افغانستان و کردستان توجه را بیشتر جلب می کرد.

رضا دقتی درباره پیوند عکس و موسیقی در برنامه ژنو گفت: ” تصویر و موسیقی یک مفهوم را دنبال می کنند اما با ابزار متفاوت. کنار هم قرار دادن آنها خیلی مهم و جذاب است واین نوع حرکات ها می تواند پاسخگوی نیازهای جامعه ” مولتی مدیا” ی امروز باشد.

وی قطعات اجرا شده توسط گروه رومی را زیبا توصیف کرد و گفت قالب ویژه این گروه، زمینه رشد بسیار خوبی را برای آن فراهم ساخته است.

آقای افسری راد نیز نظری مشابه با ” رضا” دارد و اطمینان می دهد که در صورت وجود زمان و هماهنگی بیشتر این ابتکار به حرکتی عمیق تر و تاثیر گذار تر نبدیل خواهد شد.

قطعات گروه رومی در تور اروپا با آواز مثنوی اصفهان توسط علیرضا قربانی و نی داود ورزیده آغاز و سازهای کششی حرکت موسیقایی آن را تکامل می بخشیدند. پس از آن دو تصنیف ” مولانا ” و ” ای عاشقان ” به اجرا در می آمد و سپس جای خود را به مقدمه شور ارکسترال می داد. ” جان عاشق ” تصنیف بعدی بود که با بداهه نوازی سازهای ایرانی همراه می شد. ” روز و شب ” در مایه شور، “مبارک باد” در مایه عراق ماهور و ” دلدار من ” از دیگر تصنیف هایی بود که افسری راد برای اشعار شاعر و عارف پارسی گوی محمد جلال الدین محمد بلخی تنظیم کرده بود.

علیرضا قربانی با آنکه اولین همکاری خود با گروه رومی را تجربه می کرد ، با تکیه بر تجربه و صدای خوب خویش به زیبایی آنها را اجرا می کرد.

افسری راد برای بیان شخصیت های فردی سازی و آوازی موسیقی ایرانی بخشهایی را به بداهه خوانی و بداهه نوازی اختصاص داده بود که همراهی آواز توسط عود شهرام غلامی از جمله آنها بود.

همچنین بهنام و رضا سامانی برادرانی که سالهاست در کنار یکدیگر سازهای مختلف کوبه ای را می نوازند بارها با قطعات ضربی و دونوازی خویش شنوندگان را به تحسین واداشتند. دو نوازی دف در این رهگذر جذابیت ویژه ای داشت. در کنسرتهای تازه گروه رومی، رشد قابل توجه رضا سامانی در نواختن سازهای مختلف به ویژه تنبک آشکار بود و شانه به شانه برادر بزرگش حرکت می کرد.

بهنام سامانی که تجربه سالها همکاری با گروههای مختلف را دارد در باره همکاری با گروه رومی می گوید: وجود نوازندگان و سازهای غربی در گروه رومی ، حساسیت سازهای کوبه ای را دو چندان می سازد.

وی ادامه می دهد : بسیاری از ریتمها و شیوه نوازندگی در موسیقی ایرانی حسی و بداهه است و باید با دقت بر حرکت ارکستر ریتمها را دنبال کرد تا بتوان ، به ویژه نوازندگان غربی را در اجرای وظایف خویش یاری داد.

علاوه بر تصنیف ها ، قطعات سازی نیز با عنوان ” محور عشق ” ، ” دوبیتی “،” لزگی ” به اجرا درآمد. بخش مهمی از ” دوبیتی” گفت وگویی بین عود و مجموعه سازهای زهی بود که شهرام غلامی به خوبی از عهده این امر برآمد. به این مجموعه باید قطعه ” ندای آزادی” تازه ترین اثر جاوید افسری راد را افزود. این قطعه با توجه به فضای اجتماعی و سیاسی اخیر ایران ساخته شده و مجموعه ” متحرک ، حماسی و احساسی ” را در بر می گیرد.

کلارا خانس شاعره و مترجم سرشناس اسپانیا و صاحب نظر در موسیقی، پس از کنسرت مادرید گفت: خلاقیت در گروه رومی موج می زند اما ” ندای آزادی ” را به جرات می توان از لحاظ موسیقایی و زیبایی شناسی قطعه ای بسیار عالی توصیف کرد.

می توان گفت که از جمله تفاوتهای گروه رومی با دیگر گروههای موسیقی ایرانی این است که جاوید افسری راد دقت داشته تا به ” هارمونی غربی ” تکیه داشته باشد اما این مساله هیچگاه ملودیها و ریتمهای ایرانی را تحت تاثیر قرار نمی دهد.

افسری راد از شاگردان فرامرز پایور و پرویز مشکاتیان است و تحصیلات عالی موسیقی خود را در دانشگاه اسلو به پایان برده است.

علیرضا قربانی اعتقاد دارد که تمامی قطعات رنگ و بوی ایرانی را به خوبی حفظ کرده و این از موفقیت های آهنگساز گروه است.

آقای قربانی تجربه همکاری خود با گروه رومی را ارزنده توصیف کرده و می گوید در این کنسرتها با اینکه مخاطبان از فرهنگهای گوناگون بودند با موسیقی عرضه شده ارتباط برقرار می کردند و استقبال خوب آنها بیانگر این موضوع بود.

چارلز آلن دراموس Charles Allen de Ramus نوازنده آمریکایی کنتراباس هم که سابقه همکاری با بسیاری از ارکسترهای بزرگ دنیا را دارد می گوید فضای موسیقی ایرانی قلب و احساس نوازنده و مخاطب را تحت تاثیر قرار می دهد و این موضوع هنرمند را به ویژه روی صحنه پرانگیزه می سازد.

این نوزانده پر تجربه همه هنرمندان گروه رومی را توانا توصیف می کند و می گوید که از لحاظ زیبایی و دقت هنری شدیدا تحت تاثیرهنر داوود ورزیده قرار گرفته است.

کورا ونوس لونیCora Venus Lunny تک نواز ویولن ارکسترهای مختلف ایرلند می گوید که همکاری با گروه رومی افق دید وی را گسترده کرده است.

ویولنیست ایرلندی می گوید در تور اروپایی گروه رومی مخاطبین از موسیقی کلاسیک ، فولکلور و جاز ، راک ، پاپ و قشرهای مختلف حضور داشتند که همگی تحت تاثیر کار و نحوه اجرای گروه قرار می گرفتند.

وی دراین باره توضیح می دهد : قطعات گروه رومی گویا از جنس طبیعت است وبه همین دلیل درعین ” نو بودن ” ، حس ” مانوس بودن ” را در انسان اعم از نوازنده و شنونده برمی انگیزد.

تعداد اعضای گروه رومی در 4 کنسرت سوئد 16 نفر و در اسلو ، ژنو و مادرید 12 نفر بود، همین امر آهنگساز را وادار ساخته بود تا بیشتر قطعات گروه را به دو شکل تنظیم کند.

سالن ارکستر فیلارمونیک گوتبرگ سوئد، کسوموپولیت Cosmopolite اسلو و کالج کالاسانسیو Colegio Calasancio مادرید از جمله محلهای اجرای کنسرت گروه رومی بود.

افسری راد که عنوان آهنگساز سال 2007 نروز و هنرمند سال 2008 اسلو را داراست درباره دشواریهای کار خویش می گوید: آشنا ساختن نوازندگان غربی با حالات حسی موسیقی ایرانی ، ربع پرده یی ها و ریتمهای ویژه موسیقی ما اهمیت فراوان دارد.

وی به عنوان نمونه می گوید: ریتمهای 6 ، 7 و 10 ضربی که دارای گردش ویژه است به هنگام نوشتن ساده به نظر می آیند اما وقتی موزیسین های غربی کنار نوازندگان ایرانی قرار می گیرند و ظرایف آن را متوجه می شوند به پیچیدگی آنها پی می برند.

گروه رومی در سال 2007 میلادی که توسط یونسکو سال مولانا نامیده شد شکل گرفت و قرار است سال آینده میلادی کنسرت های دیگری را در نقاط مختلف اروپا اجرا کند.

Go to Source

نیروهای امنیتی یمن یک بیمارستان ایرانی را در صنعا، پایتخت این کشور تعطیل کردند.

نیروهای امنیتی این بیمارستان 5 طبقه را که توسط هلال احمر ایران اداره می شود محاصره کرده و مانع مراجعه بیماران به این ساختمان شدند.

این بیمارستان 120 کارمند دارد که از این تعداد 8 نفر ایرانی هستند.

مقامات مسئول وزارت اوقاف یمن که مالک ساختمان این بیمارستان است می گویند این بیمارستان به دلیل تاخیر در پرداخت اجاره ای که به 28 میلیون دلار رسیده است به زودی تعطیل خواهد شد.

اما یک مقام دولتی که نخواست نامش فاش شود گفت، کارکنان این بیمارستان به دست داشتن در جمع آوری اطلاعات برای ایران و هدایت کمک های مالی به سمت شورشیان زیدی متهم هستند.

با این حال خبرگزاری دولتی یمن، صبا، روز سه شنبه به نقل از حسین لوزی یک سخنگوی دولت یمن گزارش ها دایر اینکه بستن بیمارستان مربوط به دخالت نهادهای ایرانی در حمایت از شورشیان در شمال این کشور بوده است را رد کرد.

مقامات یمن برخی نهادهای ایرانی را به حمایت از شورشیان متهم کرده اند. ایران با رد این اتهام از خواسته های شیعیان یمن حمایت می کند.

این بیمارستان خدمات خود را ارزان تر از بیمارستان های دولتی و خصوصی صنعا ارائه می دهد.

شورشیان زیدی که حوثی هم خوانده می شوند از سال 2004 در شمال یمن در با دولت این کشور درگیر هستند.

آنها می گویند، دولت یمن از نگرانی های امنیتی به عنوان بهانه ای برای آزار جامعه آنان استفاده می کند.

اما دولت یمن می گوید شیعیان شورشی قصد سرنگون کردن دولت و اعمال اصول و آداب شیعه زیدی را در این کشور دارند.

Go to Source

شعارنویسی در ایران پدیده جدیدی نیست و از همان دوران انقلاب اسلامی یعنی بیش از ۳۰ سال پیش، روی دیوارهای شهرها و حتی روستاهای ایران، نوشته هایی به چشم می خورد که خواسته ها یا آرمان های جامعه را مطرح می کردند.

این دیوارنوشته ها یا شعارهای رسمی و نقل قول از مقامات کشور بودند و یا خواسته های گروهی معترض را منعکس می کردند که به نظر می رسید مجالی برای طرح علنی خواسته هایشان نیافته اند. ولی این روزها شرایط کمی تغییر کرده و شعارهای معترضان به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در جاهایی به چشم می خورد که قبلا انتظار نمی رفت.

بعد از اعلام پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری، معترضان به این نتیجه، از تجمع در خیابان ها شروع کردند، در مرحله بعد برای سر دادن شعارهایی مانند “الله اکبر” به پشت بام ها رفتند و سرانجام در سکوت و بدون حضور فیزیکی، به نوشتن شعار روی دیوار و اسکناس رو آوردند. پدیده ای که چندان در ایران مرسوم نبوده است.

سعید مدنی، روزنامه نگار در تهران، آمادگی برای ابداع روش های جدید را یکی از ویژگی های جنبش های اجتماعی می داند. او می گوید: “همه جنبش های اجتماعی در پیدا کردن روش هایی برای اعلام اهداف خود، نوعی انعطاف و پویایی دارند و هر زمان با یکی از روش های آنها مقابله شود، بالافاصله راه های کم خطرتر و تاثیرگذارتر دیگری ابداع می کنند.”

محسن سازگارا، تحلیلگر سیاسی هم شعارنویسی را یکی از روش های مبارزه بدون خشونت می داند. او توضیح می دهد: “هر زمان که حکومت ها، راه هر گونه اعتراض مسالمت آمیز و اطلاع رسانی قانونی و مشروع را می بندند، دیوار، اسکناس، اتوبوس یا هر جای دیگری به مکان مناسبی برای انتقال پیام ها تبدیل می شود و مردم از آنها به عنوان یک رسانه استفاده می کنند.”

او اضافه می کند: “طرح کردن اعتراض ها، نشان دادن همبستگی بین طرفداران یک جنبش و همچنین بیان کردن اصلی ترین مبانی فکری و خواسته های جنبش ها از دیگر اهدافی است که با نوشتن شعار روی دیوار، اسکناس یا هر جای دیگری دنبال می شود.”

نوشتن شعار روی دیوارها را شاید بتوان تکرار خاطره ای دانست که نسل امروز از افرادی شنیده اند که ۳۰ سال قبل در خیابان ها شعار می دادند و شعارهایشان را روی دیوارها ثبت می کردند. اما سعید مدنی، روزنامه نگار در تهران یادآور می شود که در شعارنویسی های اخیر نوعی نوآوری وجود داشته است.

او به طور مشخص به نوشتن شعار روی اسکناس ها اشاره می کند و می گوید: “اسکناس، رسانه جدیدی است که به ابتکار ‘جنبش سبز’ مورد استفاده قرار گرفته است.”

شعارنویسی روی دیوار و اسکناس، پس از اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری، بی تاثیر نبوده است. مرتضی طلائی، یکی از اعضای شورای شهر تهران در گفت و گو با خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) از بانک مرکزی خواست تا اسکناس هایی را که روی آنها شعارها و پیام هایی به گفته او “ضد انقلابی” نوشته شده، از چرخه پولی کشور حذف کند و از شهروندان خواسته شود از پذیرفتن این اسکناس ها خودداری کنند.

سعید مدنی چنین واکنش هایی را طبیعی می داند و یادآور می شود که چنین واکنش هایی نشانگر توانایی یک جنبش در فرهنگ سازی و تاثیر آن بر افکار عمومی است.

به گفته این روزنامه نگار، نیروی انتظامی به تازگی از مراکز مهرسازی خواسته است تا علائم یا نمادهایی را که به نوعی می تواند نشانه ای از اعتراض باشد، نسازند و از تکثیر چنین مهرهایی جلوگیری کنند.

او یادآور می شود: روش های ابتکاری که در جنبش های اجتماعی جدید به کار می رود، از گستردگی زیادی برخوردارند و کاملا جنبه مدنی دارند، در نتیجه کنترل آنها بسیار دشوار و حتی ناممکن است، چون نمی توان کسی را مثلا از پوشیدن رنگی خاص منع کرد. به همین دلیل با وجود محدودیت ها، این شیوه های اعتراضی همیشه توانسته اند تاثیر خود را در انعکاس توانایی ها و قدرت جنبش ها بگذارند.”

برخی ناظران، وقایع هفته ها و ماه های بعد از اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری را نوعی تکرار تاریخ و تقلید معترضان از روزهای انقلاب اسلامی در ایران می دانند. آنها استفاده از شعارهای دوران انقلاب، با کمی تغییر را در اجتماعات این معترضان دلیلی بر ادعای خود می دانند، ولی نمی توان انکار کرد که این معترضان در کنار استفاده از شیوه های اعتراضی روزهای انقلاب، روش های جدیدی را هم برای بیان خواسته هایشان پیدا کرده اند.

Go to Source

در کيفرخواست مطرح شده در دادگاه شماری از بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات رياست جمهوری، نام کسانی مطرح شد که اگرچه در سطح جهانی، در حوزه کاری خود چهره هايی شناخته شده محسوب می شوند، اما در ايران دست کم برای توده مردم چندان شناخته شده نيستند.

یکی از آنها جان کین، استاد علوم سیاسی دانشگاه وست مینستر در لندن است. نام او در پی سفرهایی به ايران و انتشار مجموعه مقالاتی در باره او در روزنامه کیهان، در کيفرخواست دادستان انقلاب تهران ظاهر شده است.

آقای کین اخیرا میهمان برنامه “به عبارت دیگر” تلویزیون فارسی بی بی سی بوده و به سوالاتی صریح پاسخ داده است.

پروفسور کين، آيا شما جاسوس
MI6
هستيد؟ معاون دادستان ايران فکر می کند که شما جاسوس هستيد. به علاوه، او فکر می کند که شما سرگرم توطئه برای سرنگونی نظام اسلامی ايران با يک انقلاب مخملی هستيد.

اتهام بزرگی است که مرا هم به خنده و هم به گريه انداخته است. خنده ای از ته دل. چون که اتهامی کاملا واهی و افسانه سرايی است. من هرگز دانسته با مامورين سرويس مخفی تماس نگرفته ام و با آنها تماسی نداشته ام. و اخلاقاً هرگز چنين کاری نخواهم کرد. به عنوان يک روشنفکر، انجام چنين کاری جزو مسئوليتها و وظايف من نيست.

و گريه کردم چونکه اين اتهام واهی بر نوعی تفکر پوچ استوار است که به زندگی افراد در ايران صدمه می زند. می گویم پوچ چون که بر مبنای نوعی تفکر جايگزينی است. می گويد چون “الف” برابر “ب” است، بنابر اين “ب” برابر با “ج” است و بنابراين “الف” هم با “ج” ارتباط دارد. اين نوع تفکر – مثلا در مورد شخص خودم – معتقد است که من مطالب زيادی درباره دموکراسی و جامعه مدنی نوشته ام. بنا براين لابد توطئه کرده ام و درواقع موتور فکری اين حرکت مخملی برای در اختيارگرفتن حکومت بوده ام. اين پوچ است اما خنده دار نيست. به دليل خشونت، وحشت ، تجاوز و شکنجه ای که در حال انجام بوده و همچنان ادامه دارد، آن هم به نام اتهاماتی که متوجه من و يورگن هابرماس و ريچارد رورتی و ديگران کرده اند.

آنها می گويند که شما ملاقاتهايی با برخی اصلاح طلبانی داشته ايد. افرادی که در حال حاضر در ايران تحت محاکمه اند. از جمله آقای حجاريان. شما او را ديده ايد؟

البته که او را ديده ام. در واقع دو بار. با هم مکالمه ای کاملا مودبانه، کوتاه و دوستانه داشته ايم. مطمئنا هيچ بحثی درباره برنامه ای برای سرنگونی نظام ولايت فقيه يا کاری از اين قبيل نداشته ايم. اتفاقا من او را تحسين می کنم. به انسجام فکری اش احترام می گذارم. او در حال حاضر به دلیل زندان و احتمالا شکنجه در وضعيت خوبی نيست. از نظر من او نمادی از تغيير گسترده تری است که در ايران جريان دارد. به نظر من این روند برگشت ناپذير است. فکرش را بکنيد که تحصيلات آقای حجاريان در رشته مهندسی مکانيک است. او در وزارت اطلاعات کار کرده. روزنامه نگار بوده.

او بر اساس تجربه انقلاب 57 به اين نتيجه رسيده که شفافيت و پاسخگويی قدرتمندان و مهار قدرت نه فقط به دلايل اخلاقی که برای ايجاد نوع بهتری از حکومت نيز مهم است. جز با شفافيت، دموکراسی و جامعه مدنی نمی توانيد سياستهای عمومی موثر و مشروعی داشته باشيد و مسايلی مانند بيکاری يا سيستم حمل و نقل يا روابط بين المللی را حل کنيد. برای داشتن سياست های عاقلانه به اين ها نياز داريد.

علاوه بر ديدار با آقای حجاريان دادستانها در ايران شما را متهم کرده اند که به ايران سفر کرده ايد و با عده بيشتری از افراد ملاقات کرده ايد و با آنها درباره چيزهايی صحبت کرده ايد که بنظر دادستان در جهت انقلاب مخملی بوده.

بله من بارها به عنوان مدير مرکز پژوهشهای دانشگاه وست مينستر به ايران سفر کرده ام و بسيار هم لذت برده ام. با افراد زيادی آشنا شدم. برايم تجربه خوبی بود. متاسفم که در حال حاضر نمی توانم به ايران بروم و دوستان و همکارانم را ببينم. منظور از اين سفر ها انجام تبادلات علمی و برای برنامه های دانشجويی و پژوهشی بود. درست است. اما تعداد اين سفرها به آن اندازه که دادستان ادعا می کند زياد نبوده. اين سفرها برای توطئه عليه حکومت انجام نشده. کار من اين است. من يک آدم حزبی و سياسی نيستم. من انقلابی نيستم و کسی نيستم که در سايه دست به توطئه بزنم. کل اين اتهامات از نوعی است که روانکاوان به آن افسانه سرايی می گويند. يعنی اين که داستانی از خودتان بسازيد و آن را تکرار کنيد. آن قدر که باورتان بشود يا ديگران آن را باور کنند.

فکر می کنيد چرا اين کار را می کنند؟ چرا از آنچه شما می گوئيد هراس دارند؟ شما چه می گوئيد که آنها از آن می ترسند؟

فکر می کنم درست مثل سال 1979 يعنی زمانی که ايران، مردم ايران و جامعه مسلمان آن که به سنت های خود افتخار می کرد، ديکتاتوری را سرنگون کردند، و خود را پيشاهنگ تحولات دنيای اسلام کردند، حالا سی سال بعد، در سال 2009ّ باز هم همان اتفاق دارد می افتد. يکی از نکات بديعی که من می بينم، اضمحلال و از دست رفتن کامل مشروعيت و پرده برافتادن از اصل ولايت فقيه است. بايد گفت که این ساخته و پرداخته اواخر دهه 1970 است. علتش آن است که معلوم شده اين اصل زمينه ای برای تمرکز قدرت به نام خدا است.

قدرت متمرکزی که پاسخگو نباشد، وقتی تحت فشار قرار گرفت، با وجود قلدری و نخوتی که دارد دچار ترس می شود. فکر می کنم که ادعای ارتباط من با CIA و MI6 و ادعای اين که جهان غرب يا يهوديان برای سرنگونی حکومت توطئه می کنند، ادعاهايی هستند که ريشه آنها در هراس از ازدست رفتن قدرت است. در حال حاضر اين ادعاها صدمات زيادی به جامعه و ساختار حکومت و کليت مدنی کشور تحميل کرده اند.

شما مرکز مطالعه دموکراسی را در دانشگاه وست مينستر ايجاد کرده ايد. ممکن است پرسش مسخره ای باشد، ولی دقيقا شما در آنجا چه می کنيد؟

اين نخستين موسسه برای تحقيق و تدريس در نوع خود در جهان است. برخلاف آنچه دادستان و آقای فضلی نژاد ادعا کرده اند، در سال 1988 تاسيس نشده. اطلاعات جاسوسی اين ها هميشه غلط است. در واقع يک سال بعد از آن در بهار سال 1989 ايجاد شده. ايده من به عنوان موسس اين مرکز در دانشگاه وست مينستر اين بود که تفکرات، تحقيقات و نوشته های نو و درسهای تازه را توسعه بدهيم و تاريخ و وضعيت دموکراسی و آينده آن را بررسی کنيم. ايده من اين بود و هست که بسياری از روش های تفکر در باره دموکراسی را که ما از گذشتگان به ارث برده ايم، ديگر موثر نیست. حالا در قرن بيست و يکم ما به فکرهای تازه، تصورات تازه، چارچوب های تازه و بينش های تازه ای در مورد نحوه عمل دموکراسی نياز داريم، به نوعی از حکومت که – به گفته چرچيل – کمتر از انواع ديگر آن بد است.

به اين موضوع برمی گرديم.
اما پيش از آن می خواستم در مورد رويارويی با علوم انسانی بپرسم. علوم انسانی
چند هفته پيش مورد حمله آيت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی فرار گرفت.
به نظر او تعداد دانشجويان علوم انسانی در دانشگاها زياد است و موضوع اين علم خلاف تعليمات اسلام است.
چرا آنها اين طور فکر می کنند؟
اين حمله به علوم انسانی در هيچ کشور اسلامی ديگری سابقه دارد؟

در سرتاسر جهان اسلام که بيشترين تعداد ديکتاتوری های باقی مانده روی زمين هم در آن واقع شده، علوم انسانی همواره در معرض تهديد قرار دارد. علتش آن است که اين علوم، تعليمات و تفکرات جهانی را در مورد جامعه و حکومت تشريح می کنند. می شود ادعا کرد که شايد بتوان علوم انسانی اسلامی را توسعه داد. اما فکر می کنم چنين چيزی با قرآن يا حديث سازگار نباشد و فکر می کنم که مقابله با علوم انسانی يعنی خواهان سانسور شدن و خواهان محدوديت انديشه شدن. همچنین تقاضا برای دولتی کردن علوم انسانی یعنی درآوردن آن به خدمت حکومت و اصل ولايت فقيه. اگر چنين چيزی عملی شود، که البته به نظر من اين يک سياست عملی نيست، اين کار باعث زوال تفکر سياسی و اقتصادی خواهد شد.

درعين حال شما اعتبار زيادی برای تعليمات اسلامی و علمای اسلام که از دموکراسی حمايت کرده اند قايل هستيد، مثلا برای فارابی.
فکر می کنيد اسلام اساسا يک دين دموکراتيک است؟
يا با دموکراسی سازگار است؟

نمی گويم اساسا. اما در کتاب تاريخ جديد دموکراسی به نام “زندگی و مرگ دموکراسی” کاری کرده ام که ديگران قبلا انجام نداده اند. گفته ام که در قديمی ترين دوران های تاريخی دموکراسی، يا در دوره تولد دموکراسی پارلمانی، جهان اسلام طی چهار قرن اوليه اش تا حدود زيادی به بحث دراين باره کمک کرده است. بررسی کرده ام که چه طور می شود قدرت را به طور عمومی کنترل کرد. فکرش را بکنيد که اسلام اوليه با پادشاهی مخالف بود. همواره درباره مشارکت در قدرت مناقشه وجود داشته است. لزوما علاقه خاصی به قدرت متمرکز وجود نداشت. اهميت قانون، اهميت مسجد، اهميت جامعه مدنی را می توان در اين قرون اوليه تاريخ اسلام ديد. من در تحقيقم سعی کردم به شرق شناسان و دانشمندان غربی و به خود مسلمانان يادآوری کنم که اين فرهنگ غنی و عميق وجود دارد.

می خواهيد بگوئيد که به دلیل اين تاريخ يا سنت دموکراسی در اسلام، ما نيازی به وارد کردن دموکراسی از کشورها يا ايدئولوژيهای غربی نداريم چون خودمان دارای آن هستيم؟ يا اين را فقط برای بيان تاريخ می گوئيد؟

نه. منظورم بازگشت به عهد عتيق نيست. از مسلمانان نمی خواهم که چشمانشان را ببندند و بگويند ما خودمان شيوه حکومت کردن را می دانيم و از قبل دموکرات بوده ايم، نه. نظرم اين است که اگر قرار است دموکراسی در ايران اتفاق بيفتد، به عنوان شروع، نظرم به نوعی از مشارکت در قدرت مشروطه در يک جامعه مدنی با انتخابات آزاد و عادلانه و سالم است. اگر چنين چيزی قرار است اتفاق بيفتد، بايد به شکل ايرانی اتفاق بيفتد. همين الان هم نوعی از بومی کردن دموکراسی در حال وقوع است. معنای اين حرف اين است که دموکراسی دارای ويژگی های ايرانی خواهد بود. و بدون شک از سنت اسلامی در مورد عدالت، آزادی و نحوه عمل در مشارکت در قدرت چيزهای زيادی می توان آموخت. نظر من اين است.

اين موضوع را پرسيدم چون بسياری از نظریه پردازان ايرانی هم کم و بيش همين نظر را دارند. آنها هم به افرادی نظير بيهقی و ابن سينا و رازی رجوع می کنند و می گويند که اين ها که روشنفکران زمان خودشان بودند، درباره همه اين مفاهيم صحبت کرده اند و ما همه اينها را داريم. بر اين اساس، جامعه می تواند دموکراسی خودش را ايجاد کند. نقطه نظر مقابل اين استدلال اين است که اين افراد روشنفکرانی بودند که از زمان خودشان جلوتر بودند و جامعه آمادگی پذيرش افکار آنها را نداشت.

بله. من فکر می کنم که در قرن بيست و يکم وظيفه سياسی و روشنفکرانه دموکرات های معاصر اين نيست که کورکورانه سنت های گذشته را بازيابی کنند. بلکه وظيفه شان اين است که با استفاده از راهنمايی سنت ها در فکر چاره ای برای مشکلات قرن بيست و يکم باشند. به نظر من نکته برجسته درباره رويدادهای ايران اين است که درست مثل سال 57 – اما اين بار در جهت ديگری – چيزهای بسياری اتفاق می افتد که از ديد غرب تازگی دارد. در بسياری از موارد اين ايران است که سرعت وقوع رويدادها را تعيين می کند و تقاضا برای مشارکت در قدرت مشروطه، تقاضا برای حفاظت از گردهم آيی آزادانه، روزنامه نگاری آزاد و جامعه مدنی اهميت بسياری دارد.جذب اينترنت و ابزارهای نوين ارتباطی مثلا در آنچه به جنبش سبز معروف شده، اهميت دارد.

اصرار بر اعتقاد به پروردگار به جهت گيری و مديريت سياسی مربوط نيست. اصل ولايت فقيه مضمحل شده چون نشان دهنده و نماينده سياسی شدن اصول مذهبی است. اين واقعيت که در هفته ها و ماههای اخير عده زيادی از ايرانيان آن قدر شجاعت داشته اند که در گردهم ايی ها شرکت کنند و از کلمات “الله اکبر” استفاده کنند، به خودی خود نمادی از اين موضوع است. بنابراين، اين چيزهای بديع در حال وقوع است و ادامه دارد. این نشان دهنده درک تازه ای از دموکراسی است. دمکراسی به دلايلی غير از آنچه مورد نظر چرچيل بود “بهترين نمونه بد حکومت” است. مثلا اگر می خواهيد يک سياست مربوط به اشتغال را اجرا کنيد، اگر می خواهيد فقر زدايی کنيد، اگر می خواهيد سيستم حمل و نقل تان را توسعه بدهيد، اگر می خواهيد يک سيستم دانشگاهی برابر با معيارهای جهانی را اداره کنيد، ايران توانايی بالقوه همه اين کارها را دارد. آن وقت به شفافيت، پاسخگو بودن و مسئوليت پذيری رهبران نياز داريد. اين توجيه تازه ای برای دموکراسی است. بدون آن، اشتباه، حماقت، بلاهت، نخوت و خشونت می تواند به آسانی پديدار شود.

ب
گذاريد برگرديم به جنبش سبز که از آن ياد کرديد، که در حال حاضر اعتراض ها در ايران با اين نام شناخته می شود.
به نظر می آيد که اين جنبش آگاهانه عليه خشونت است.
آن هم علی رغم آن که خود اين جنبش با خشونت حکومت روبروست.
بعنوان يک دانشمند علوم انسانی اين را چه طور تعريف می کنيد؟
آيا اين پديده تازه ای است که کسانی مثل خود شما بايد بنشينند و به نام يا تعريفی برای آن برسند؟

استفاده از استعاره مخملی اهميت بسياری دارد و نشان می دهد که رويدادهای کنونی ايران و اين قابليت عظيم ميليون ها تن برای مهار کردن رفتار خودشان و عدم استفاده از خشونت – برعکس سال 57 – بخشی از يک روند بزرگتر است. من چندين کتاب در باره خشونت نوشته ام و مدت هاست که به اين موضوع علاقه داشته ام. فکر می کنم تفريبا از حدود سال 1945 به بعد تغيير عمده ای رخ داده. اين زمانی بود که جهانيان سيم خاردار و گاز خردل و بمباران هوايی و اردوگاههای مرگ را تجربه کردند. اين باعث بيزاری بسياری از مردم از استفاده از سلاح های فوق مدرن و خشونت و ترور ناشی از استفاده از آنها شد.

به نظر من با در نظر گرفتن انقلابهای سال 1989 مثلا در چکسلواکی و لهستان و مجارستان، رويادهای ايران يک نمونه قرن بيست و يکمی اين روند يادگيری است. قاعده ساده است.کسانی که از خشونت عليه دشمنان خود استفاده می کنند احتمال دارد که از آن عليه دوستان خود نيز استفاده کنند. به طور مشخص، مسموم کردن جامعه در ايران، سر به نيست شدن ها، استفاده از شکنجه و کشتار روشنفکران در دهه گذشته. در نتيجه، بخشی از جامعه ايران دريافت که خشونت، يعنی ايجاد درد و رنج در بدن شخص ديگری، و اين که خشونت با مدنی بودن و مومن بودن جور در نمی آيد. و قطعا با يک نظام باز مبتنی بر تقسيم قدرت و پاسخگو بودن سازگاری ندارد.

می توانيم نتيجه بگيريم که انقلاب به معنای کلاسيک آن با انقلاب اسلامی ايران در سال 57 به پايان رسيد؟ و اينکه به دوران متفاوتی وارد شده ايم؟

اين يک ادعای جالب و جسورانه است و فکر می کنم که اصطلاح رفولوشن (انقلاب اصلاحی) در برابر رولوشن (انقلاب) برای خودش معنايی دارد هرچند که بد قواره و نا آشناست. معنايش اين است که افراد بی قدرت قادرند که قدرتمندان را مقهور خود کنند و آنها را بترسانند و اوضاع را از راه انجام اعمال ساده روزمره تغيير بدهند. ديدار با يک دوست و ملاقات و نوشيدن يک فنجان قهوه با هم. رفتن به يک گردهمايی و صحبت درباره موضوعی که مورد توجه عموم است. تغيير در زبان، تغيير در خانواده. اينها همه اصلاحات يا تغييراتی در زندگی روزانه است که می تواند تاثير بسيار بزرگی داشته باشد.

مشکل خشونت اين است که دشمن درست می کند، باعث درد و رنج بسيار می شود و خطرناکتر از همه اينکه تاريخ نشان داده آنهايی که قدرت را با استفاده از خشونت به دست می آورند – مثلا در انقلاب انگستان در دهه 1640 و انقلاب فرانسه 1789 و بسياری انقلابهای ديگر مانند انقلاب 1917 و غيره البته با استثناهايی – بعد ها از خشونت عليه دوستان شان استفاده می کنند. فکر می کنم که تعداد زيادی از ايرانيان در اين حضور چشمگير در ماجرای انتخابات نشان دادند که اين اصل را درک می کنند و بايد بگويم که اين بسيار دلگرم کنده است.

بسيار خوب.
برگرديم به موضوع مطرح شدن نام شما و متهم شدن تان به انقلاب مخملی.
به اتهاماتی که به شما وارد شد چگونه پاسخ داديد؟
چون که در پاسخ تان گفته ايد که اين اتهامی افترا آميز است
و قابل تعقيب قضايی است.
آيا تصميم داريد اقدام قضايی بکنيد؟

ممکن است. مشاوره حقوقی هم کرده ام. اول که خبر را شنيدم، باورم نشد و خنديدم. همان خنده از ته دل که در آغاز بحث مان گفتم. اما به سرعت دريافتم – و برای همين هم اشکم در آمد – که موضوع جدی است. و به اين دليل در باره پاسخگويی به اتهامات فکر کردم. در ابتدا نگرانی ام اين بود که از هر پاسخی به عنوان سلاحی عليه متهمان استفاده شود. وقتی قدرت افراد را دچار توهم می کند، و اين چيزی است که در راس رژيم ايران اتفاق افتاده، اشخاص مثل اين که مواد مخدر مصرف کرده باشند، دچار توهم می شوند. من خودم را کنترل کردم اما قضيه به جايی رسيد که ديدم اتهامات آنقدر واهی است و تا آن اندازه تحت تاثير يک حس مقاومتی است که همچنان ادامه دارد، من هم بيانيه ای منصفانه و درست درباره رويدادها تهيه کردم و گفتم که ارتباطی با CIA و MI6 ندارم و سعی کردم که اهميت موضوع را شرح بدهم. ترجمه فارسی اين بيانيه روی اينترنت هم هست.

پروفسور جان کين بسيار متشکرم که مهمان “به عبارت ديگر” بوديد.

Go to Source

مادران سه جوان آمریکایی که حدود دو ماه و نیم پیش در مرز ایران و عراق توسط نیروهای ایرانی دستگیر شدند، با مراجعه به نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد خواهان آزادی فرزندان خود شدند.

شان باور، جاشوا فاتال و سارا شورد سه شهروند آمریکایی هستند که روز 31 ژوئیه سال جاری در حوالی مرز ایران و کردستان عراق توسط مرزبانان ایرانی دستگیر شدند.

مقام های ایرانی می گویند که این سه نفر به طور غیرمجاز وارد خاک این کشور شده و در نتیجه، قوانین مهاجرتی را نقض کرده اند.

مادران آنان پنج شنبه (15 اکتبر) حدود ساعت 11 صبح به وقت محلی در شهر نیویورک آمریکا دادخواستی به دفتر نمایندگی ایران تسلیم کردند که به امضای بیش از 2500 نفر رسیده است و خواهان آزادی سه “راهنورد” آمریکایی می شود.

سیندی هیکی، مادر شان باور، به بی بی سی فارسی گفته است که پسر او و دو دوست دیگرش به منظور تفریح و کوهپیمایی به کردستان عراق سفر کرده بودند و قصد ورود به خاک ایران را نداشتند.

او گفت که از قبل از این سفر آگاه بوده است.

دولت ایران هنوز “گردشگر” بودن سه آمریکایی مذکور را تایید نکرده است.

دولت سوئیس 29 سپتامبر اعلام کرد که دیپلمات هایش در تهران برای اولین بار با سه آمریکایی محبوس ملاقات کرده اند.

گفته می شود که دولت آمریکا در مذاکرات گروه 1+5 با ایران در ژنو سوئیس، موضوع این سه شهروند خود را با هیات ایرانی مطرح کرده است.

آلکس فاتال، برادر جاشوا فاتال هم به بی بی سی فارسی گفت که امیدوار است دولت ایران هرچه سریع تر برادر 27 ساله اش و دو تن دیگر را آزاد کند.

او برادرش را فردی با دیدگاه های لیبرال و منتقد سیاست خارچی آمریکا توصیف کرد.

دوست وی یعنی شان باور نیز روزنامه نگار است و مادرش او را حامی “فلسطینی ها” و مخالف جنگ عراق توصیف می کند.

آخرین مقاله شان باور یازده روز پس از دستگیری او توسط مرزبانان ایرانی در مجله “مادر جونز”، که از نشریات لیبرال آمریکاست چاپ شد.

او در این مقاله مفصل، رابطه نیروهای آمریکایی مستقر در شهر فلوجه را با شیخ های سنی مذهب و گروه های شبه نظامی معروف به “شوراهای بیداری” بررسی می کند.

شان باور فارغ التحصیل دانشگاه کالیفرنیاست و با جاشوا فاتال و سارا شورد از دوران دانشجویی در این دانشگاه آشنا بوده است.

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران، در سفر اخیرش به نیویورک بر رسیدگی سریع و بی اغماض به پرونده سه آمریکایی که تابستان امسال در حوالی مرز غربی مریوان دستگیر شدند، تاکید کرد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) محمود احمدی نژاد درباره آن ها گفته بود: “چند تن از اتباع دولت آمريکا به مرزهای ايران وارد شدند و اين از نظر قوانين ما جرم محسوب مي‌شود و رسيدگی به اين موارد بر عهده قوه قضاييه کشور ما و کاملا مستقل می ‌باشد و مقررات و قوانين مخصوص خودش را دارد. من تنها از قوه قضاييه می خواهم رسيدگی به موضوع اين چند تبعه آمريکايی در اسرع وقت و بدون اغماض انجام شود.”

برادر جاشوا فاتال به بی بی سی فارسی گفت که این اظهارات محمود احمدی نژاد دلگرم کننده است اما منتظر “اقدام عملی” دولت ایران و آزادی آن سه نفر است.

مجلس سنای آمریکا هشتم اکتبر با تصویب قطعنامه ای دولت ایران را به آزادی این سه نفر ترغیب کرد.

ایران دو آمریکایی ایرانی تبار به نام های یحیی کیان تاجبخش و رضا تقوی را نیز بازداشت کرده است.

آقای تاجبخش در روزهای پس از انتخابات 22 خرداد امسال بازداشت شد. او در کنار ده ها نفر دیگر در دادگاه انقلاب تهران در رابطه با اتهام تلاش برای اجرای “کودتای مخملی” علیه دولت ایران دادگاهی شده است.

دولت آمریکا ضمن رد این اتهام می گوید که آقای تاجبخش خطری برای امنیت ملی ایران یا دولت این کشور نیست.

آمریکا همچنین بر روشن شدن سرنوشت یک شهروند دیگر این کشور بنام رابرت لوینسون که بر اساس گزارش ها در سال 2007 میلادی در جزیره کیش ناپدید شد، تاکید کرده است.

کریستین لوینسون، همسر رابرت لوینسون در نیویورک برای ملاقات با محمود احمدی نژاد تلاش کرد اما برای سومین بار طی سه سال گذشته ناکام ماند.

مقام های ایرانی از سرنوشت رابرت لوینسون، مامور بازنشسته پلیس فدرال آمریکا (اف بی آی)، اظهار بی اطلاعی کرده اند.

Go to Source

محمود احمدی نژاد نسبت به تحریم ایران توسط آمریکا ابراز تردید کرده و بخشی از بسته پیشنهادی جمهوری اسلامی را شرح داده است.

به گزارش سایت ریاست جمهوری ایران، آقای احمدی نژاد در ملاقات با فهمی هویدی، روزنامه نگار و پژوهشگر مصری که به تهران سفر کرده، گفته است که تحریم اقتصادی به “نسل های گذشته تعلق دارد” و افزوده که “البته فکر نمی کنم دولت آمریکاامروز به دنبال تحریم کشور ما باشد.”

آقای احمدی نژاد در توجیه این دیدگاه خود گفته است که در شرایطی که همه کشورها به دنبال تجارت آزاد هستند، صحبت از تحریم بی معناست.

وی در این دیدار بار دیگر اعلام داشته است که تحریم های مختلف علیه ایران تاثیری نداشته و گفته است که “دنیا بزرگ است و همه کشورها تحت حکومت برخی کشورهای زورگو قرار ندارند.”

مقامات دولت ایران در گذشته همواره تحریم های اقتصادی علیه این کشور را بی تاثیر دانسته و گاه اینگونه محدودیت ها را انگیزه ای برای بهره برداری بهتر از امکانات داخلی و زمینه ساز پیشرفت فنی و اقتصادی دانسته اند.

اظهارات آقای احمدی نژاد در مورد نامحتمل بودن تحریم اقتصادی ایران از سوی آمریکا در حالی انتشار می یابد که تا کنون شورای امیت سازمان ملل متحد به دلیل سیاست هسته ای جمهوری اسلامی یک رشته محدودیت های تجاری و مالی را علیه این کشور تصویب کرده است.

هدف شورای امنیت وادار ساختن دولت ایران به کنار گذاشتن بخشی از فعالیت های هسته ای خود به خصوص در زمینه غنی سازی اورانیوم است که فرآورده آن، به گفته مخالفان این فعالیت ها، می تواند در تولید تسلیحات اتمی به کار رود.

ایران تا کنون این قطعنامه ها را نپذیرفته و با تاکید بر ادامه برنامه های اتمی خود، غنی سازی اورانیوم را حق مسلم خود به عنوان یکی از امضا کنندگان پیمان منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای دانسته در حالی که شورای امنیت ادامه این برنامه ها را به روشن شدن ماهیت فعالیت های اتمی جمهوری اسلامی در گذشته و حال مشروط کرده است.

علاوه بر تحریم های شورای امنیت، ایالات متحده و شمار دیگری از کشورهای غربی تحریم های یک جانبه ای را علیه ایران به اجرا گذاشته اند و هشدار داده اند که در صورتیکه بحران هسته ای جمهوری اسلامی از راه مذاکره حل و فصل نشود، برای تشدید تحریم های بین المللی تلاش خواهند کرد.

ماه گذشته نمایندگان ایران و کشورهای عضو گروه 1+5، که هدایت اقدامات بین المللی در مورد برنامه های هسته ای ایران را برعهده گرفته، برای حل اختلافات خود در ژنو ملاقات و مذاکره کردند و انتظار می رود این مذاکرات ادامه داشته باشد.

بسته پیشنهادی؛ انتخابات

گروه 1+5 در سال 2006 مجموعه پیشنهادهایی حاوی کمک های فنی، تجاری و سیاسی را در برابر اقدام ایران در تعلیق غنی سازی اورانیوم و بخش های دیگری از فعالیت هسته ای خود به اطلاع دولت ایران رساند و ظاهرا همچنان در صدد قانع کردن جمهوری اسلامی به پذیرش این بسته پیشنهادی است و آن را مبنای مذاکرات دو طرف می داند.

دولت ایران هنوز به این بسته پیشنهادی رسما پاسخ نداده اما در مقابل، پیشنهادهایی را به عنوان مبنای مذاکره با گروه 1+5 مطرح کرده است که گفته می شود حاوی ابراز آمادگی دولت آقای احمدی نژاد برای ارائه راهبردهایی برای حل مشکلات عمده جهانی و مشارکت در مدیریت حل این مشکلات است.

آقای احمدی نژاد در گفتگو با فهمی هویدی گفت “سخن ما این است که همه کشورها باید در اداره جهان و رفع مشکلات مشارکت داشته باشند چرا که شرایط دنیا به جایی رسیده که رفع مشکلات نیازمند مشارکت همگانی است.”

وی با ناکارآمد خواندن نظام های سیاسی موجود در جهان، بسته پیشنهادی خود را حاوی راه هایی برای تحقق این هدف توصیف کرد و گفت “ما معتقدیم نظام های دنیا قادر به مدیریت جهان نیستند و باید ساختار مجامع گوناگون از جمله شورای امنیت و سازمان ملل تغییر کند و جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد که در این زمینه مشارکت کامل کند.”

محمود احمدی نژاد افزود “نکته دومی که در بسته پیشنهادی به آن اشاره شده این است که اگر نمی خواهند این ساختارها تغییر کنند، باید بپذیرند که ما نیز در شورای امنیت و دیگر مجامع بین المللی مشارکت داشته باشیم.”

رئیس جمهوری ایران در این دیدار در پاسخ به سئوال آقای هویدی در مورد انتخابات مناقشه برانگیز دهمین دوره ریاست جمهوری گفت “انتخابات اخیر ضمن اینکه یک پیروزی بزرگی برای جمهوری اسلامی ایران بود، دارای آموزه های زیادی هم بود.”

وی در توضیح این آموزه ها افزود “اول اینکه باید تلاش بیشتری انجام دهیم و بیش از گذشته، مکتبی و انقلابی باشیم و دوم اینکه باید بیش از پیش مراقب توطئه ها و فتنه های دشمنان باشیم.”

نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری چهار ماه پیش اعلام شد و تظاهرات و اعتراضات گسترده ای را علیه آنچه که تقلب در این انتخابات خوانده شده در پی آورد که به طور پراکنده همچنان ادامه داشته است اما مقامات دولتی، این اعتراضات را به توطئه دشمنان خارجی نسبت داده و چندین نفر، از جمله برخی فعالان سیاسی و مقامات سابق این کشور را به اتهام ارتباط با این تظاهرات بازداشت و محاکمه کرده اند.

به گزارش سایت ریاست جمهوری، آقای احمدی نژاد در دیدار با فهمی هویدی به روابط منطقه ای جمهوری اسلامی نیز پرداخت و گفت که ایران با کشورهای حاشیه خلیج فارس هم اختلافی ندارد و افزود “برخی اختلاف نظرها ناشی از دخالت بیگانگان” است.

در مورد روابط جمهوری اسلامی و مصر هم، وی گفت “ما علاقمند به توسعه روابط با همه کشورها از جمله مصر هستیم و معتقدیم اگر مصر در کنار ایران قرار گیرد، کمک بیشتری به حل مشکلات منطقه خواهد شد.”

براساس این گزارش، آقای هویدی نقش کشورهای مسلمان غیر عرب، از جمله ایران و ترکیه را در زمینه بحران فلسطین مهم دانست و ابراز امیدواری کرد که کشورهای عرب نیز به اینگونه فعالیت ها بپیوندند.

Go to Source

منوچهر متکی، وزیر امور خارجه ایران در واکنش به اظهارات هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا درباره برنامه اتمی ایران، انتقاد کرده و گفته های او را شبیه دیدگاه جورج بوش رئیس جمهوری پیشین این کشور خوانده است.

خانم کلینتون روز سه شنبه ۲۱ مهر (۱۳ اکتبر) پس از دیدار و گفت و گو با سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در یک کنفرانس مشترک خبری با او شرکت کرد و گفت که “نگرانی های جدی” در مورد ایران هنوز باقی است.

اشاره خانم کلینتون به برنامه های اتمی ایران است که برای گفت و گو درباره آن با مقام های روسیه، به مسکو سفر کرده بود.

یک روز پس از این اظهارات وزیر خارجه آمریکا، آقای متکی گفته های خانم کلینتون را مغایر با نتایج به دست آمده از مذاکرات اخیر ژنو دانسته است.

ایران و گروه ۱+۵ (شامل ۵ کشور عضو دایم شورای امنیت و آلمان) دو هفته پیش از این در ژنو با یکدیگر دیدار و درباره ادامه گفت و گو ها درباره برنامه اتمی ایران مذاکره کردند.

سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران که سرپرست گروه مذاکره کننده ایرانی بود در حاشیه این نشست دیداری با ویلیام برنز، نماینده آمریکا داشت.

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران نتیجه دیدار مقام های ایران و آمریکا را در ژنو مثبت ارزیابی کرده است اما باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا گفته است ایران باید “اقدامات عملی سازنده” انجام دهد.

آقای اوباما در مدتی که قدرت را در دست گرفته است، موضع نرم تری درباره ایران نسبت به دولت جورج بوش جمهوری خواه اتخاذ کرده است.

Go to Source

دفتر اکبر هاشمی رفسنجانی از انتشار گزارش برخی رسانه های طرفدار دولت در مورد اظهارات او به شدت انتقاد کرده است.

دفتر اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس خبرگان و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، با صدور اطلاعیه ای آنچه را که “جعل خبر توسط روزنامه ایران و رسانه های زنجیره ای همسو” خوانده مردود دانسته و افزوده است که “مطالبی که به نقل از دیگران و به صورت گزینشی و انتخابی در مورد دیدارهای انجام شده یا نشده آیت الله هاشمی رفسنجانی یا مواضع ایشان مطرح می شود فاقد اعتبار و سندیت است.”

این اطلاعیه می افزاید که در هفته های اخیر و پس از برگزاری اجلاس دوره ای مجلس خبرگان رهبری، روند انتساب اظهارات خلاف واقع به آقای رفسنجانی شدت گرفته و در این مورد از “نوعی خبرسازی کاذب از برخی دیدارهای انجام شده و یا حتی انجام نشده” یاد می کند.

ظاهرا اشاره این اطلاعیه به گزارش های مختلفی است که در شماری از روزنامه ها، خبرگزاری ها و سایت های طرفدار دولت محمود احمدی نژاد به نقل از حاضران در دیدارهای آقای رفسنجانی با اعضای مجلس خبرگان و گروهی از روحانیون اصولگرای عضو مجلس شورای اسلامی، از جمله محمد تقی رهبر، نماینده اصفهان، انتشار یافته است.

اطلاعیه دفتر اکبر هاشمی رفسنجانی، که با امضای محمد هاشمی، برادر آقای رفسنجانی و رئیس دفتر رئیس مجمع تشخیص توسط خبرگزاری های داخلی نقل شده، مشخصا گزارش های منتشر شده رسانه های طرفدار دولت به ویژه روزنامه ایران از سخنان آقای رفسنجانی در این دو دیدار را مورد انتقاد قرار می دهد.

دفتر آقای رفسنجانی این رسانه ها را به خبرسازی متهم و روش آنها را “خارج از قانون، ادب و اخلاق رسانه ای” توصیف می کند و می افزاید که این رسانه ها اکثر اخبار برنامه های رئیس مجلس خبرگان را که به صورت رسمی منتشر می شود یا کاملا سانسور می کنند یا از انعکاس آن خودداری می ورزند و “یا بخش هایی را که با مذاق جناحی آنان سازگار است به صورت ناقص و گزینشی منتشر می کنند.”

این اطلاعیه با اشاره به خبر چاپ شده در “روزنامه رسمی و دولتی ایران”، وابسته به خبرگزاری ایرنا، که در شماره روز 20 مهرماه جاری با عنوان “پیغام های هاشمی رفسنجانی و مهدوی کنی به میرحسین موسوی”، اظهارات منتسب به آقای رفسنجانی در این زمینه را غیرواقعی می داند.

در خبر روزنامه ایران، که در سایت های طرفدار دولت انعکاس وسیعی داشت، آمده بود که قبل از تشکیل اجلاس اخیر خبرگان، میرحسین موسوی از رئیس این مجلس خواسته بود تا از او برای سخنرانی در این اجلاس دعوت کند اما آقای رفسنجانی، با اظهار اینکه جو مجلس خبرگان به شدت با مواضع آقای موسوی مخالف است، این درخواست را رد کرده و گفته بود که ایراد چنین سخنرانی موقعیت این نامزد معترض را بیشتر تضعیف خواهد کرد.

یادآور می شود که در جریان اجلاس اخیر مجلس خبرگان، آیت الله محمد علی دستغیب شیرازی، از مراجع تقلید مقیم شیراز و نماینده این مجلس، ضمن هشدار نسبت به شرایط کنونی کشور، خواستار حضور مهدی کروبی و میرحسین موسوی در مجلس خبرگان و اقدام این مجلس برای حل و فصل بحران سیاسی کنونی شد اما آقایان موسوی و کروبی در این مورد پیشنهادی مطرح نکردند.

در خبر دیگری در برخی رسانه های دولتی، گزارش شده بود که آقای موسوی در نامه ای به آیت الله محمدرضا مهدوی کنی، دبیرکل جامعه روحانیت مبارز، که یک تشکل راستگرا توصیف می شود، خواستار حمایت او شده بود اما آقای کنی این درخواست را به شدت رد کرد.

تکذیب موضعگیری رفسنجانی علیه فرزندانش

اطلاعیه دفتر رئیس مجمع تشخیص مصلحت به نقل قول های منتسب به اکبر هاشمی رفسنجانی درباره انتخابات ریاست جمهوری یا بستگان او نیز می پرازد و می نویسد که این گزارش ها “مواردی دیگر از مصادیق این خبرسازی هاست که جراید و رسانه های زنجیره ای همسو بلافاصله با دنبال کردن این اخبار دروغ و گزینشی، آن را با آب و تاب و تحلیل های حاشیه ای منعکس کرده و خواهند کرد.”

اشاره این اطلاعیه به اخباری در چند رسانه و سایت طرفدار دولت است که در گزارش دیدارهای اخیر آقای رفسنجانی، از مخالفت جدی او با اعتراض به نتیجه انتخابات و محکومیت “اغتشاشات” بعد از انتخابات خبر داده و نوشته بودند که رئیس مجلس خبرگان نامزدهای معترض را عامل این اغتشاش ها معرفی کرده است.

برخی رسانه های طرفدار دولت از مخالف آقای رفسنجانی با اقدامات و موضعگیری فرزندان خود و حمایت از پیگرد قضایی آنان هم خبر داده بودند.

به نوشته این رسانه ها، آقای رفسنجانی در ملاقات با روحانیون اصولگرای عضو مجلس شورای اسلامی گفته بود که برخی از اقدامات اعضای خانواده هاشمی به او ارتباط ندارد و نمی تواند از این اقدامات ممانعت کند و افزوده بود که “کی خواسته اند با آنها برخورد قانونی کنند و من مانع شدم؟”

گزارش شماری از رسانه های طرفدار دولت از اظهارات اکبر هاشمی رفسنجانی در دیدار با اعضای مجلس خبرگان و روحانیون اصولگرای مجلس بر ابراز حمایت آقای رفسنجانی از اصل ولایت فقیه و آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، و لزوم تبعیت از او تاکید داشته است.

از جمله به نقل از آقای رفسنجانی آمده بود که برخلاف آنچه که از قول او گفته شده، معتقد است که منشا مشروعیت نظام جمهوری اسلامی ولی فقیه و نه رای مردم است و در حال حاضر، آیت الله خامنه ای کاملترین نمونه ولی فقیه است.

در بخشی از اطلاعیه دفتر رئیس مجمع تشخیص مصلحت در مورد “خبرسازی روزنامه دولتی” آمده است که اگر این رسانه ها “حسن نیت داشته باشند، می توانند همان اظهارات نماز جمعه 26 تیرماه را که تاکید بر قانونمند عمل کردن همه طرف هاست و بارها هم روی آن تاکید شده، به جای جعل خبر بیاورند تا پیام خاصی به یک طرف یا کل جامعه” بدهد.

آقای رفسنجانی در خطبه های نماز جمعه روز 26، که تا کنون آخرین نماز جمعه ای است که امامت آن را برعهده داشته و با حضور گسترده مردم تهران برگزار شد، با ابراز نگرانی از “بحران سیاسی” بعد از انتخابات، درخواست آزادی بازداشت شدگان وقایع بعد از انتخابات و دلجویی از آسیب دیدگان را مطرح کرد و ضمن تاکید بر اهمیت رای مردم در نظام اسلامی و یادآوری اینکه بخش بزرگی از جامعه نسبت به نتیجه انتخابات تردید دارند، خواستار اقداماتی برای رفع این تردیدها شد.

معترضان به نتیجه انتخابات خطبه های آقای رفسنجانی را مثبت و سازنده ارزیابی کردند اما طرفداران تندرو دولت وی را به تشدید مشکلات سیاسی جمهوری اسلامی متهم ساختند.

اکبر هاشمی رفسنجانی در اظهارات بعدی خود، از طرح هایی به ابتکار مجمع تشخیص مصلحت و یا “بزرگان” برای حل بحران سیاسی موجود خبر داد اما هنوز در مورد جزئیات این طرح ها و احتمال استفاده از آنها گزارشی در دست نیست.

Go to Source

معاون اول رئیس قوه قضائیه ایران می گوید که دستگاه قضایی این کشور “به طور جدی پیگیر اتهامات مهدی کروبی” است.

ابراهیم رئیسی سه شنبه شب (۲۲ مهر – ۱۴ اکتبر) در ارومیه به خبرگزاری رسمی دولت ایران گفت: “رسیدگی به اتهامات کروبی مربوط به دادگاه ویژه روحانیت است و هیأت سه نفره نیز پیش تر نظر خود را در این خصوص اعلام کرده است”.

آقای رئیسی عضو هیأت سه نفره ای بود که توسط صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه ایران، مأمور رسیدگی به نامه های مهدی کروبی در مورد بدرفتاری و تجاوز جنسی به عده ای از بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات ایران شد.

این هیأت با آقای کروبی ملاقات کرد، اما پس این ملاقات مأموران دادستانی تهران مدارک و اسناد موجود در دفتر آقای کروبی، دفتر حزب اعتماد ملی و کمیته ای که از سوی آقای کروبی و میرحسین موسوی برای رسیدگی به وضعیت آسیب دیدگان حوادث پس از انتخابات تشکیل شده بود را توقیف و این دفاتر را مهر و موم کردند.

چهار روز پس از این اقدام، هیأت سه نفره قوه قضائیه اعلام کرد: “نه تنها هیچ مدرکی دال بر تجاوز جنسی به افراد مورد ادعای آقای کروبی وجود نداشته و ادعاهای ارائه شده بدون مستند (بدون سند) و عاری از حقیقت می باشد، بلکه ادعاها و مدارک ارائه شده کاملا ساختگی است و برای انحراف افکار عمومی تنظیم شده است”.

این هیأت خواهان برخورد قاطع مراجع قضایی با کسانی شده بود که از طریق انتشار ادعاهای مربوط به وقوع تجاوز و بدرفتاری در بازداشتگاه ها، موجب “هتک حیثیت و اعتبار نظام” شده بودند.

اما آقای کروبی گزارش هیأت سه نفره را رد کرد و با تأکید بر سخنان پیشین خود گفت: “وقاحت به آنجا رسیده که به جای مجرمان و مباشران و مسببان این مظالم، می خواهند مهدی کروبی را محاکمه کنند”.

در هیأت سه نفره قوه قضائیه علاوه بر آقای رئیسی، علی خلفی (رئیس حوزه ریاست قوه قضائیه) و غلامحسین محسنی اژه ای (دادستان کل کشور) هم عضویت داشتند.

آقای محسنی اژه ای هم اخیرا به روزنامه کیهان گفته بود که رسیدگی به “اتهامات” آقای کروبی کار دادگاه ویژه روحانیت است.

او تأکید کرده بود: “مطمئن باشید که اقدام می شود”.

Go to Source

کمیسیون آزادی بین المللی ادیان وابسته به وزارت امور خارجه آمریکا، از هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه این کشور درخواست کرده است که موضوع حقوق بشر در ایران را به طور جدی در مذاکرات گروه 1+5 با ایران مطرح کند.

گروه 1+5 متشکل از پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد و آلمان یکم اکتبر در شهر ژنو سوئیس با ایران مذاکره کردند.

وزیر امور خارجه آمریکا تاکید کرده که محور این مذاکرات برنامه اتمی ایران بوده است.

کمیسیون آزادی بین المللی ادیان روز چهارشنبه (14 اکتبر) از هیلاری کلینتون خواست که ایران را به خاطر آن چه این نهاد، سابقه شرم آور ایران در زمینه حقوق بشر توصیف کرد، پاسخگو بداند.

ایران اتهام نقض حقوق بشر را رد می کند.

این در حالیست که شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل و فعال حقوق بشر نیز آمریکا و غرب را به نادیده گرفتن وضع حقوق بشر در ایران متهم کرده است.

شیرین عبادی در مصاحبه با خبرگزاری رویتر این سوال را مطرح کرده است که چرا باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، قصد دارد دست کشوری را بفشرد که به گفته او حقوق بشر را نقض می کند.

دولت آمریکا بارها تاکید کرده که نگران وضع حقوق بشر به ویژه پس از انتخابات 22 خرداد است و از “آرمان های مشروع” مردم ایران حمایت می کند، اما در مذاکرات جاری بر مناقشه اتمی ایران تمرکز کرده است.

کمیسیون آزادی بین المللی ادیان در نامه اش به هیلاری کلینتون نوشته است: “آمریکا باید در گفتگوهای جاری با ایران حمایت استوارش از حقوق بشر همه مردم ایران را نشان دهد و بر تعهدات بین المللی ایران در زمینه احترام به آزادی های دینی تاکید کند.”

لئونارد لئو، رئیس این کمیسیون دولتی، در این نامه که در وب سایت کمیسیون او منتشر شده می نویسد، آمریکا در ژنو در مورد برخی موارد حقوق بشر با ایران گفتگوهایی داشته است.

اما او خواهان این شده است که آمریکا در مورد موضوع وضعیت شهروندان ایالت متحده که توسط ایران دستگیر شده اند، فراتر برود و حقوق بشر مردم ایران را بخش جدایی ناپذیر گفتگوها با ایران بکند.

ایران اتهام تبعیض علیه اقلیت های دینی در این کشور را رد می کند.

با این وجود، کمیسیون آزادی بین المللی ادیان روز پنج شنبه در مورد وضعیت اقلیت های دینی-مذهبی از جمله مسلمانان صوفی مذهب، یهودیان، بهائیان و مسیحیان اونجلیکال ابراز نگرانی کرد.

این نهاد به وزیر امور خارجه آمریکا توصیه کرده است که برای مسدود کردن دارایی های مقام های ایران که به گفته این نهاد ناقض جدی آزادی های دینی هستند اقدام کند.

مقام های جمهوری اسلامی ایران که بارها نقض حقوق بشر در این کشور را رد کرده اند می گویند براساس قانون و موازین اسلامی با اقلیت ها و مخالفان رفتار می کنند.

کمیسیون آزادی بین المللی ادیان در گزارش های سالانه خود بارها ایران را از ردیف کشورهایی اعلام کرده که بطور سیستماتیک آزادی های دینی شهروندان را نقض می کند.

ایران می گوید که قانون اساسی ایران داشتن هر عقیده ای را برای افراد آزاد می داند، اما در ایران بدون استثنا با هر گروهی که امنیت ملی کشور را به خطر بیاندازد برخورد خواهد کرد.

Go to Source